Mei 2018

Uitstapjes

Deze maand begon met een rit van 100 km. Het was lang geleden dat er zo’n lange rit gemaakt werd. Het was een soort van training voor de Bike & Ride die later deze maand plaats zou vinden.

Bij een Bike and Ride legt een team van ruiter en mountainbiker samen een parcours af en de bedoeling is dat je die samen aflegt en samen finisht. Het parcours loopt zoveel mogelijk door de natuur en over onverhard terrein. Mijn dochter een fervente amazone had mij verzocht om eens samen deel te nemen, en altijd in voor iets nieuws zei ik ja. Zonder mountainbike ervaring leek dit mij wel een uitdaging. Nu moest het gebeuren op een geleende fiets die pas op de wedstrijd tot mijn beschikking was. Om toch iets van training te doen deed ik mijn spieren maar eens pijn met een langere tocht met wat snelle stukken erin. En ook afgelopen maand deed ik maar wat tussensprints tijdens mijn tochtjes.

Die honderd kilometer trip beviel trouwens goed. Bij de start stond er een koude wind over het water dus koos ik ervoor om meer landinwaarts te rijden. Langs Boekhoute waar ik langs dit kleine eerbetoon kwam. Waarschijnlijk aangelegd door een particulier die de geschiedenis levend wil houden. Daarna door het krekengebied bij St. Laureins en een stukje langs het Leopoldskanaal. Het was lang geleden dat ik hier kwam. De terugweg ging via Sluis en Schoondijke. In de buurt van Groede nam ik een route die ik nog niet reed en ontdekte zo het klompenatelier. En daarna langs het water naar huis.

 

Vlak voor de grote dag nog snel een rondje van 40 km om de spieren op te warmen. Langs de Schelde naar Ossenisse lekker rustig in de vroege morgen. Het was een frisse bijna windstille ochtend. Door het lichte oostelijke briesje lag er een laag smog over het water, nog verstrekt door een schip wat schijnbaar nog wat zeer zware stookolie kwijt moest. Het leverde wel een bijzondere foto op.

 

De Ride and Run was een succes en we hadden veel plezier tijdens de rit. Het onverhard van het parcours viel nogal mee. Ongeveer de helft van de 15 km was verhard of semi verhard. De rest liep door de uiterwaarden langs de Lek bij Hagestein. Flink hotseknotsen door de kuilen en hobbels die de koeien die hier normaal lopen achterlieten. Ondanks de inspanning was het genieten van het wijdse uitzicht over het rivierlandschap. De rest van het parcours liep door veel groen rondom Vianen.

Ter bescherming van de paarden was er een ideale tijd gesteld van 80 min. Te snel leverde extra straftijd op. Langzamer dan zakte je vanzelf in de einduitslag.

We finishte in 81minuten en 7 sec. en dat werd ook omgeroepen.  Bij dit soort evenementen staat plezier en voorop en er heerste dan ook een ontspannen sfeer en iedereen genoot van de gezelligheid en de sport. Nadat het paard verzorgt was ging het naar de kantine voor een hapje en drankje en de einduitslag. Door een bug in de ??? eindigde we op de zevende plaats met 88 min. Met 57 deelnemende teams vonden we dat geen slechte prestatie en we waren er trots op. Was de juiste tijd gehanteerd waren we zelfs tweede geworden. Maar deze bug was ook het enige minpuntje in de organisatie. Op alle gevaarlijke punten stonden verkeersgeleiders, en onderweg waren er waterposten en het parcours was duidelijk aangegeven.

 

Bike&ride

 Foto: Nico van Ganzewinkel © Vianen

De zeeuwse ligger en dochter helemaal vooraan.

De pret was hierna nog niet over. Omdat we nu toch onderweg waren plakte we er nog twee dagen op de Veluwe aan vast. Hier maakte ik twee tochten door de bossen en heidevelden. De eerste ging van Wolfheze via Otterloo en Ede naar Wageningen. Wijdse heidevelden en mooie bospaden wisselde elkaar af. Het tempo lag erg laag omdat ik telkens stopte om te genieten van het landschap en wat foto’s te maken. Rond Otterloo en Ede was het wat drukker, maar veel mensen kwam ik toch niet tegen.

 

Bij Wageningen weken de bossen en daalde de route af naar de Neder Rijn. Een prachtig uitzicht over de uiterwaarde vol met fluitenkruid en boterbloemen. Hier stopte ik om wat te eten en drinken en natuurlijk weer wat foto’s te maken.

IMG_2074

Uiterwaarde

 

Via Renkum ging het terug naar Wolfheze naar mijn logeeradres. Hier viel ik met mijn neus, niet in de boter maar wel in de pannenkoeken die ze net aan het bakken waren. Die gingen er vergezeld van een bak koffie goed in na zo’n mooie rit.

De tweede tocht was er meer een van pieken en dalen. Geen route uitgestippeld en op de bonnefooi vertrokken ging het eerst richting Oosterbeek. De route liep langs de oorlogsbegraafplaats daar. In het stille morgenlicht was dit een indrukwekkende ervaring. Helaas is het mij niet gelukt om dit goed vast te leggen.

IMG_2086

 

IMG_2097

Their name

 

Even verderop passeer ik een monument. Het blijkt het “Air despatch Memorial” monument te zijn. Meer info is te vinden via de volgende link.

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/monumenten_zoeken/oorlogsmonument/322/oosterbeek%2C-%27air-despatch-memorial%27

 

Daarna was het lekker fietsen en sturen over het slingerende fietspad door het bos. Dit pad komt uit bij het oerbos de “Waterberg”. Dat oer viel vies tegen, er was geen verschil te merken met de andere bossen waar ik doorreed. Hoewel het fietspad redelijk oer was. Waarschijnlijk aangelegd voor de eerste fietser in Nederland. Maar op de achtergrond hoorde ik wel een steeds sterker wordend geraas. Een kudde mammoets? Helaas het was het verkeer op de A 12. Gelukkig ging het even later weer door een leuk bos en het geraas nam al snel weer af. Kort daarop moest ik ook een heel stuk langs de provinciale weg. Ik dacht veel last te hebben van het verkeer, maar dat viel mee. Een groter probleem was dat er net een wielertocht ook langs die weg gehouden werd. Steeds kwamen er pelotons mij tegemoet. En dan maar hopen dat ze mij opmerkten. Meestal ging het goed, slechts éénmaal moest iemand die net de sprint aantrok en diep gebogen over het stuur op mij afstormde gewaarschuwd worden. Met een flinke slinger belande hij weer in de groep en veroorzaakte bijna een valpartij. Gelukkig liep dit wel goed af.

Na een paar kilometer kon ik weer de bossen in. Het eerste picnic bankje werd gebruikt om even wat te drinken en eten. Na weer een leuk route belande ik weer in de drukte, ditmaal in Renkum en Heelsum. Toen ik die achter mij liet liep het laatste stuk naar Wolfheze weer door een mooi stukje natuur. Nu werden er daar helaas geen pannenkoeken gebakken, maar ook de middagboterhammen smaakte prima.

Na de mooie kilometers op de Veluwe maakt ik na thuiskomst weer een paar ritjes in de vertrouwde Zeeuws Vlaamse omgeving. Vooral de twee tochten langs de Stekenense Vaart en de Moervaart bevielen goed. Ondanks enkele kasseien stroken. In de omgeving van Mendonk ging het zelfs nog een stuk over nog onbekende en onverharde landbouwpaden. Het was onwezelijk om zo dicht bij de industrie van de kanaalzone te fietsen. En toch heb je het idee om midden in de natuur van een landbouw gebied te fietsen.

Mei was dus een leuke en afwisselende fietsmaand. Met elf ritten en 592 km kom ik weer in de buurt van mijn oude niveau. Ontspannen fietsen en niet teveel te letten op afstand en tempo lukt steeds beter.

Helaas lukte het foto’s nemen niet altijd naar mijn zin en moet ik daar nog meer aandacht aan besteden.

Advertenties

One thought on “Mei 2018

  1. Dag Peter,

    Je kan dan zelf wel niet helemaal tevreden zijn over je foto’s, maar ik heb er van genoten!
    Boeiend verhaal ook, ik wist niet dat er ook dat soort combinaties samen in wedstrijden reden, paarden en fietsen, mooi is dat!

    Groeten, Adri.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s