Juli 2018

Tropenrooster.

 

De zomer is nu al weken heer en meester in Nederland.Bijna geen neerslag en temperaturen van tegen de dertig graden. Mijn fietsactiviteiten verlopen op het moment volgens tropenrooster.

Op de warmste dagen vertrek ik niet eens en op de iets minder warme dagen vertrek ik vroeg. Om dan tegen de middag als het echt heet wordt weer thuis te zijn. Na een verfrissende douche en een hapje breng ik de dag dan verder door in de schaduw met een goed boek.

Deze maand niet zoveel opvallends mee gemaakt tijdens de tourtochtjes. Wel veel genoten van de vergezichten en de natuur die toch wel wat ontregeld is door het extreme weer.

IMG_2201

Goudgeel koren

IMG_2207

Niewkerksekreek

IMG_2216

Braakman noord.

Op sommige plaatsen lijkt het wel herfst waar de bomen hun bladeren al verliezen door de grote droogte. Sommige gewassen op de akkers staan te verpieteren en  de boeren proberen zoveel mogelijk te redden door te beregen. De oogst is vroeg begonnen dit jaar al het graan is al van het land.

Normaal zoek ik al vaak de waterkant op, en nu is dat helemaal het geval want daar is het toch meestal wat koeler. Bij Hoofdplaat zie ik een keer flink wat zeehonden zonnen op de zandplaat. Altijd een mooi zicht. En bij Kreverhille zijn ze een uitkijktoren aan het bouwen. Het uitzicht over de zandplaten zal best wel de moeite waard zijn denk ik.

IMG_2223

Hopelijk volgende maand daar wat foto’s van.

Advertenties

Juni 2018

Deze maand slechts vijf maal erop getrokken met de ligger en een keer een mooie mountainbike rit over de Ginkelse heide gemaakt.

De laatste in gezelschap van mij dochter die te paard meereed.

Zeg maar een soort Bike & Ride training. Geen fototoestel mee en ook de GPS was per ongeluk thuis blijven liggen. Dus blijven er alleen goede herinneringen over aan een mooie rit in de avond door de mooie natuur van de Veluwe.

Op de ligfiets trok ik een paar keer langs de Schelde en de Noordzeekust. En eenmaal door de grensstreek richting Eeklo en St. Laureins. Het ontspannen fietsen zonder op de afstand of het tempo te letten lukt steeds beter. Alleen het fotograferen lukt nog niet naar mijn zin. Op de rit door de grens streek maakte ik een paar opnames, eerst bij het oude Brouwerij gebouw in Oost Eeklo. En van een nieuw herdenkingsmonument in de buurt van Kaprijke.

Later in de buurt van St. Laureins kwam ik een mooi oud boerenhofje tegen met een opgekalefaterde boerenschuur. Een klimroos reikte tot in de nok en stond vol in bloei. Dat was wel een foto waard. Een oude boer was in de slootkant in de weer met een bosmaaier en stopte met werken om mij bezig te zien.

In een vet accent knoopte hij een praatje aan. Wat ik er van verstond vroeg hij mij of ik “D’n reuzen erop getrokken had”??????? Toen hij mijn verbazing zag ging hij over op Algemeen Beschaafd Vlaams en begreep ik dat hij bedoelde of ik een foto gemaakt had van zijn rozen. Vervolgens maakte we een praatje over zijn hof, het weer, en mijn schone fiets. Toen hij de bosmaaier weer starten klom ik weer op mijn fiets en ging weer verder.

D’n reuzen

De laatste maanden voor mijn pensionering had ik veel huis, tuin, en keuken klusjes voor mij uit geschoven met het moto “dat doe ik dan wel als ik meer tijd heb”. Het gevolg was dat ik de laatste weken van juni druk bezig was met achterstallige klusjes op te knappen en niet aan fietsen toe kwam.

Uitzicht Kreverhille

Dus bleef de teller bij vijf ritten met in totaal 385 km steken. Gelukkig is het meeste thuis nu wel weer op orde en heb ik volgende maand weer meer tijd om te fietsen.

Mei 2018

Uitstapjes

Deze maand begon met een rit van 100 km. Het was lang geleden dat er zo’n lange rit gemaakt werd. Het was een soort van training voor de Bike & Ride die later deze maand plaats zou vinden.

Bij een Bike and Ride legt een team van ruiter en mountainbiker samen een parcours af en de bedoeling is dat je die samen aflegt en samen finisht. Het parcours loopt zoveel mogelijk door de natuur en over onverhard terrein. Mijn dochter een fervente amazone had mij verzocht om eens samen deel te nemen, en altijd in voor iets nieuws zei ik ja. Zonder mountainbike ervaring leek dit mij wel een uitdaging. Nu moest het gebeuren op een geleende fiets die pas op de wedstrijd tot mijn beschikking was. Om toch iets van training te doen deed ik mijn spieren maar eens pijn met een langere tocht met wat snelle stukken erin. En ook afgelopen maand deed ik maar wat tussensprints tijdens mijn tochtjes.

Die honderd kilometer trip beviel trouwens goed. Bij de start stond er een koude wind over het water dus koos ik ervoor om meer landinwaarts te rijden. Langs Boekhoute waar ik langs dit kleine eerbetoon kwam. Waarschijnlijk aangelegd door een particulier die de geschiedenis levend wil houden. Daarna door het krekengebied bij St. Laureins en een stukje langs het Leopoldskanaal. Het was lang geleden dat ik hier kwam. De terugweg ging via Sluis en Schoondijke. In de buurt van Groede nam ik een route die ik nog niet reed en ontdekte zo het klompenatelier. En daarna langs het water naar huis.

 

Vlak voor de grote dag nog snel een rondje van 40 km om de spieren op te warmen. Langs de Schelde naar Ossenisse lekker rustig in de vroege morgen. Het was een frisse bijna windstille ochtend. Door het lichte oostelijke briesje lag er een laag smog over het water, nog verstrekt door een schip wat schijnbaar nog wat zeer zware stookolie kwijt moest. Het leverde wel een bijzondere foto op.

 

De Ride and Run was een succes en we hadden veel plezier tijdens de rit. Het onverhard van het parcours viel nogal mee. Ongeveer de helft van de 15 km was verhard of semi verhard. De rest liep door de uiterwaarden langs de Lek bij Hagestein. Flink hotseknotsen door de kuilen en hobbels die de koeien die hier normaal lopen achterlieten. Ondanks de inspanning was het genieten van het wijdse uitzicht over het rivierlandschap. De rest van het parcours liep door veel groen rondom Vianen.

Ter bescherming van de paarden was er een ideale tijd gesteld van 80 min. Te snel leverde extra straftijd op. Langzamer dan zakte je vanzelf in de einduitslag.

We finishte in 81minuten en 7 sec. en dat werd ook omgeroepen.  Bij dit soort evenementen staat plezier en voorop en er heerste dan ook een ontspannen sfeer en iedereen genoot van de gezelligheid en de sport. Nadat het paard verzorgt was ging het naar de kantine voor een hapje en drankje en de einduitslag. Door een bug in de ??? eindigde we op de zevende plaats met 88 min. Met 57 deelnemende teams vonden we dat geen slechte prestatie en we waren er trots op. Was de juiste tijd gehanteerd waren we zelfs tweede geworden. Maar deze bug was ook het enige minpuntje in de organisatie. Op alle gevaarlijke punten stonden verkeersgeleiders, en onderweg waren er waterposten en het parcours was duidelijk aangegeven.

 

Bike&ride

 Foto: Nico van Ganzewinkel © Vianen

De zeeuwse ligger en dochter helemaal vooraan.

De pret was hierna nog niet over. Omdat we nu toch onderweg waren plakte we er nog twee dagen op de Veluwe aan vast. Hier maakte ik twee tochten door de bossen en heidevelden. De eerste ging van Wolfheze via Otterloo en Ede naar Wageningen. Wijdse heidevelden en mooie bospaden wisselde elkaar af. Het tempo lag erg laag omdat ik telkens stopte om te genieten van het landschap en wat foto’s te maken. Rond Otterloo en Ede was het wat drukker, maar veel mensen kwam ik toch niet tegen.

 

Bij Wageningen weken de bossen en daalde de route af naar de Neder Rijn. Een prachtig uitzicht over de uiterwaarde vol met fluitenkruid en boterbloemen. Hier stopte ik om wat te eten en drinken en natuurlijk weer wat foto’s te maken.

IMG_2074

Uiterwaarde

 

Via Renkum ging het terug naar Wolfheze naar mijn logeeradres. Hier viel ik met mijn neus, niet in de boter maar wel in de pannenkoeken die ze net aan het bakken waren. Die gingen er vergezeld van een bak koffie goed in na zo’n mooie rit.

De tweede tocht was er meer een van pieken en dalen. Geen route uitgestippeld en op de bonnefooi vertrokken ging het eerst richting Oosterbeek. De route liep langs de oorlogsbegraafplaats daar. In het stille morgenlicht was dit een indrukwekkende ervaring. Helaas is het mij niet gelukt om dit goed vast te leggen.

IMG_2086

 

IMG_2097

Their name

 

Even verderop passeer ik een monument. Het blijkt het “Air despatch Memorial” monument te zijn. Meer info is te vinden via de volgende link.

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/monumenten_zoeken/oorlogsmonument/322/oosterbeek%2C-%27air-despatch-memorial%27

 

Daarna was het lekker fietsen en sturen over het slingerende fietspad door het bos. Dit pad komt uit bij het oerbos de “Waterberg”. Dat oer viel vies tegen, er was geen verschil te merken met de andere bossen waar ik doorreed. Hoewel het fietspad redelijk oer was. Waarschijnlijk aangelegd voor de eerste fietser in Nederland. Maar op de achtergrond hoorde ik wel een steeds sterker wordend geraas. Een kudde mammoets? Helaas het was het verkeer op de A 12. Gelukkig ging het even later weer door een leuk bos en het geraas nam al snel weer af. Kort daarop moest ik ook een heel stuk langs de provinciale weg. Ik dacht veel last te hebben van het verkeer, maar dat viel mee. Een groter probleem was dat er net een wielertocht ook langs die weg gehouden werd. Steeds kwamen er pelotons mij tegemoet. En dan maar hopen dat ze mij opmerkten. Meestal ging het goed, slechts éénmaal moest iemand die net de sprint aantrok en diep gebogen over het stuur op mij afstormde gewaarschuwd worden. Met een flinke slinger belande hij weer in de groep en veroorzaakte bijna een valpartij. Gelukkig liep dit wel goed af.

Na een paar kilometer kon ik weer de bossen in. Het eerste picnic bankje werd gebruikt om even wat te drinken en eten. Na weer een leuk route belande ik weer in de drukte, ditmaal in Renkum en Heelsum. Toen ik die achter mij liet liep het laatste stuk naar Wolfheze weer door een mooi stukje natuur. Nu werden er daar helaas geen pannenkoeken gebakken, maar ook de middagboterhammen smaakte prima.

Na de mooie kilometers op de Veluwe maakt ik na thuiskomst weer een paar ritjes in de vertrouwde Zeeuws Vlaamse omgeving. Vooral de twee tochten langs de Stekenense Vaart en de Moervaart bevielen goed. Ondanks enkele kasseien stroken. In de omgeving van Mendonk ging het zelfs nog een stuk over nog onbekende en onverharde landbouwpaden. Het was onwezelijk om zo dicht bij de industrie van de kanaalzone te fietsen. En toch heb je het idee om midden in de natuur van een landbouw gebied te fietsen.

Mei was dus een leuke en afwisselende fietsmaand. Met elf ritten en 592 km kom ik weer in de buurt van mijn oude niveau. Ontspannen fietsen en niet teveel te letten op afstand en tempo lukt steeds beter.

Helaas lukte het foto’s nemen niet altijd naar mijn zin en moet ik daar nog meer aandacht aan besteden.

April 2018

Na heel veel jaren trek ik voor het laatst de deur dicht op het werk.

Vanaf nu hoor ik bij de grijze brigade van pensionada’s en ben van plan weer serieus werk te gaan maken van het ligfietsen. Dat valt nog niet mee, de afgelopen maanden stonden de fiets activiteiten op een zeer laag pitje. Met gevolg dat conditie en motivatie flink zijn afgenomen. Gelukkig kende april aardig wat mooie dagen en langzaam komen die vanzelf weer terug.

Op twee ritten zet het weer wat tegen en dan ontdek je weer dat ook bij flinke tegenwind of regen het genieten kan zijn als je op de fiets door de polder rijd. Bij regen ruik je de net bewerkt akkers extra goed. Als het harder waait geniet je van het ruisen van de bladeren.

IMG_1984

Lentebries over de Braakman.

Bij mooie weer is het genieten van de voorjaarsbloemen. In het begin van de maand waren de bomen nog kaal. Later staan de populieren vol in blad en vult fluitenkruid de bermen. Lammetjes en veulentjes in de wei zijn altijd leuk om te zien.

Rustig aan maak ik wat tochten in de omgeving en geniet van de bekende plekjes.

IMG_1927

Zonsopkomst Otheense kreek

 

IMG_1931

Morgenlicht over de Schelde

Deze foto maak ik tijdens de langste rit deze maand. Langs de Schelde naar Breskens en omdat het zo lekker gaat nog even een stukje Noordzee kust mee gepikt. En omdat ik toch in de beurt ben langs de het melkvee bedrijf van Houts-Vingerhoets op de St Bavodijk. Verse producten zo onder de koe vandaan zijn niet te versmaden. En het is een leuk verkooppunt. Geen stalletje op het erf, maar een winkeltje in de schuur, waar je achter het raam de dames aan het werk ziet. Hele rijen koeien liggen lui in het stro te herkauwen en melk te brouwen.

Als de yoghurt is ingeslagen gaat het verder. Langs de Ringdijk tussen de Marollenput en Scherpbier bewijzen deze ooievaars dat de lente echt is aangebroken.

Zo gebeurt het dat aan het eind van de rit 80 km op de teller staat. Iets meer als gepland.

De grootste teleurstelling was wel de ontdekking dat het Waterschap een van de mooiste bomendijken van Zeeuws Vlaanderen gerooid heeft. Het VVV doet zijn best om Zeeland te promoten als fiets provincie. Maar het waterschap sloopt de mooiste fiets attracties die we hebben.

Nu vielen de populieren langs de Cambrondijk aan het Grote Eiland bij Luntershoek ten prooi. Ontelbare keren reed ik een stukje om juist om hierlangs te rijden. De door bomen geflankeerde dijk met tussen de bomen door het uitzicht over de kreek was prachtig. Wat nu rest is een kale strook asfalt langs het water.

Een andere voorjaars attractie zijn de bollenvelden, deze keer was ik te laat om er van te genieten. Slechts een veld, waarvan de helft al getopt was kwam ik tegen.

En zo is er weer een begin gemaakt met het ligfietsen. Acht ritten met in totaal 427 km van deze maand.

Hopelijk volgende maand weer wat meer.

Maart 2018

Ook deze maand heel weinig gefietst en nog minder foto’s gemaakt. Beter gezegd helemaal geen foto’s gemaakt.

Het fietsen beperkte zich tot 3 trainingsritjes om de ketting niet vast te laten roesten en de spieren niet helemaal te laten verdwijnen. In totaal legde ik 85 km af.

Vanaf volgende maand krijg ik meer tijd om het fietsen weer serieus aan te pakken en hoop snel weer wat conditie op te bouwen voor de langere ritten.

Februari 2018

Toch bijna een winterstop.

Eindelijk breekt deze maand het winterweer los waar de hele winter op gewacht is.

Helder zonnig vriesweer, soms staat er wel een stevige wind die als hij uit NO kwam de gevoelstemperatuur flink omlaag bracht. Maar op de dagen met minder wind is het goed fietsweer.

Helaas kan er door omstandigheden weinig gebruik van gemaakt worden en ga ik maar twee keer op stap. Maar dat is natuurlijk wel genoeg om de gevreesde winterstop te voorkomen.

Bij de start van de eerste tocht leek het best mooi weer, zonneschijn en prachtige wolken luchten. Maar langs de Schelde viel dat nog tegen. Er stond een aardig briesje uit NO dus over het water en het voelde dus behoorlijk koud aan. De plannen werden bijgesteld en bij Eendracht ging het door de polder richting Groot eiland. De reeën in dit natuurgebied vertonen zoals vaak een weinig natuurlijk gedrag. Op klaarlichte dag staan ze zich, honderden meters vanaf hun natuurlijke dekking te goed te doen aan het wintertarwe op de akkers. Een welkome aanvulling op hun schrale winterrantsoen.

IMG_1898

Na wat foto’s gemaakt te hebben van de reetjes leg ik ook dit hek vast. Telkens als ik het passeer vraag ik mij af waarom er een eland is afgebeeld. Het reetje is wel te verklaren, die zie je hier vaak genoeg, maar elanden kom je hier echt niet tegen.

IMG_1899

Even verder op stop ik langs de kreek om mijn boterhammetje op te eten. Het is een goed plekje, in het zonnetje en de luwte van het dijkje is het zelfs al aangenaam warm. En met dit uitzicht is het hier wel uit te houden.

IMG_1902

IMG_1903

Een poosje later gaat het uitgerust op het gemak weer naar huis.

De tweede rit word een rondje Braakman. Ik kom er wel achter dat de conditie afneem door het weinige fietsen de laatste tijd. Om het rustig aan te kunnen blijven doen wordt de geplande route in gekort. Maar de rustpauze die op de dijk bij Hoofdplaat is gepland gaat gewoon door. Er liggen een paar zeehonden te zonnen op de droog gevallen zandplaat.

Een echtpaar staat er ingespannen naar te turen. Zij vraagt of het zeehonden zijn en op mijn bevestiging reageert ze enthousiast. Na een week vakantie waarin ze veel langs de Schelde hadden gefietst en geen zeehond gespot waren ze voor naar huis te rijden nog één keer op de dijk gaan kijken en dan eindelijk succes. We maken een praatje over fietsen en Zeeland. Daarna vertrekken ze en op het gemak verdwijnen de boterhammen in mijn maag. De terugreis verloopt zonder bijzonderheden.

Deze maand dus maar twee tochten met in totaal 94 km.

Zeehonden gespot bij Hoofdplaat en reeën bij Lunterhoek en nog diverse roofvogels die nu goed te zien zijn als ze zitten te koukleumen op paaltjes of in bomen.

 

 

Januari 2018

Een goed begin

Begin deze maand eerst drie korte ritten gemaakt tussen de winterse buien door.

Omdat het fietsen al wat langer op een laag pitje staat probeer ik rustig te beginnen om de conditie weer op te bouwen. Omdat het weer meestal somber en saai was zijn er ook niet veel foto’s gemaakt. Dus ook deze maand maar een kort verslag.

Het hoogtepunt was deze maand geen fietstocht maar een strandwandeling tijdens de zware storm van 18 januari. Bij zulk weer trek ik als het even kan naar de kust om te genieten van het natuurgeweld.

Zand en zout

10 bft bij Groede

Schuimparty

Schuim en wolken

 

Daarna maakt ik nog een langere fietstocht. Er was mooi weer voorspeld, alleen wel kans op mist. En toen ik vertrok was het dan ook behoorlijk mistig. Op het gemak langs de Schelde naar Hoofdplaat. Door de mist was er weinig te zien, maar het voelde wel lekker zo op het gemak in de stilte onderweg te zijn. Daarna ging het landinwaarts richting Oostburg. De zon begon door de mist te breken en er vielen een paar spetters, maar niet genoeg om echt nat te worden.

Terwijl de zon de laatste mistflarden verdreef kwam ik in Oostburg aan en stopt voor een lunchpauze. Op een bankje in de zon met uitzicht op de Groote Kreek. De terugreis verliep in etappes, eerst moest ik na een paar kilometer stoppen om mijn spiegel die was losgetrild op een strook met klinkers opnieuw vast zetten. Net weer opgang kwam ik bij Bakkersdam dit leuke reclameobject tegen, en stopte voor een foto.

Na een paar kilometer stond er langs de Passageule een bankje uitnodigende te glimmen in de zon. Dat kon ik niet voorbij rijden zonder er even gebruik van te maken. Genietend van de zon verorberde ik mijn laatste banaan. Nu had ik genoeg gelanterfant en trok in stevig tempo naar huis. Daar aangekomen kreeg de M5 een lekkere spoelbuurt.

Het weer sloeg daarna weer om naar winterse buien, er werd zelfs een paar keer gestrooid tegen de gladheid. Dus werd er verder niet meer gefietst. De afgelegde afstand deze maand bedroeg 189 km.

Op omroep Zeeland kwam ik nog een leuke video tegen over wielrenners. Vaak komen die negatief in het nieuws over hun negatief of zelfs agressief gedrag tegen over medeweggebruikers. Deze mannen laten zien dat ze soms ook echt goed bezig zijn. En voor als er iemand nog eens een gekanteld schaap tegenkomt staat er gelijk een handleiding “Schaap op zijn poten zetten” in hetzelfde artikel.

https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/103514/Wielrenners-zetten-schaap-recht-maar-dat-kan-beter