December 2017

Bijna een winterstop.

Bijna ontstond er deze maand een winterstop. Het weer was vaak guur, nat en met veel wind. De enkele dagen met redelijk fietsweer konden ook niet allemaal benut worden ivm andere verplichtingen. En zo komt het dat slecht twee keer de M5 uit de schuur kwam voor een kort ritje. Waarmee dus wel een winterstop voorkomen kon worden.

Het werden twee korte ritjes, samen maar 75 km. De eerste was op een dag met nog best wel lekker weer. De zon prikte soms door het lage wolkendek heen en strooide mooi zacht licht over het nevelig landschap. Langs de Schelde verwelkomde een overtrekkende groep ganzen mij. Op het gemak reed ik langs de oever, het tij was afgaand en de waadvogels waren druk bezig. In de polder stonden twee paarden op een dijkje. Ze zagen mij al van verre komen en hielden mij scherp in de gaten.

IMG_1865

Langs de Vogelkreek en het Groot Eiland ging het weer naar huis. Het was fijn om na twee weken niks doen op het gemak door de polder te koersen.

Op een sombere, maar droge dag maakte ik snel even een tweede rondje tussen de bedrijvigheid door. Na 25 km stond ik weer thuis, maar het deed goed om toch nog even gefietst te hebben.

En wat doe je dan op die andere dagen? Een van de dingen waar ik me dan mee bezig houd is het inhalen van leeswerk. Er is een internet site BicycleTraveler genaamd waar elke maand een blad te downloaden is met verhalen over fietsreizen. Vooral de foto’s zijn het bekijken vaak waard. In de laatste uitgave kwam ik een leuk artikel tegen over lekke banden. Gelukkig rijd ik niet elke dag lek, maar voor de rest kan ik mij er helemaal in vinden. Hieronder mijn vertaling van dit stuk.

Lekke banden, Bloody Punctures

Door: SIMON CLODE

Op deze reis waren er veel, veel lekke banden. In plaats van te zeuren, heb ik mijn uiterste best gedaan alleen die met een speciaal effect op de reis te noemen.

Bijvoorbeeld: die lekke banden die me ertoe hebben bewogen om mijn Chinese Duivenfiets op te geven; en degenen die een groter effect op mijn dag hadden dan slechts tien minuten irritatie.

Dat gezegd hebbende, er was bijna een gemiddelde van één lekke band per dag, dus het zou nalatig zijn als ik niet zou vertellen wat de reis me leerde over lekke banden en wat te zeuren.

Lekke banden zijn er in verschillende vormen. Ten eerste de groten, die bestaan uit een hoorbare knal, gevolgd door een volledig verlies van controle en het gevoel op een apparaat te zitten met minstens één houten wiel. Deze zijn mijn favoriet. Ze zijn eerlijk, gemakkelijk te vinden en meestal eenvoudig te repareren.

Ten tweede, de stille, maar slinkse ettertjes. Dit zijn diegene die zichzelf aankondigen met een kleine verandering in rijgedrag en een zachte band wanneer u afstapt en in de band knijpt. Een snelle controle onthult dan een scherp voorwerp dat, in de stijl van een betrapte sluipmoordenaar zich nog steeds op de plaats van het misdrijf bevind. Ik hou ook van deze vorm van lekke band omdat je probleemgebied onmiddellijk wordt geïdentificeerd en gemakkelijk kan worden verholpen. Het is nog leuker, want als je het aanstootgevende voorwerp eenmaal uittrekt, laat de band een zielig luchtje achter, dat doet denken aan een sluwe scheet. Alleen met een meer rubberachtige geur. De derde is de lastige neef van de tweede variant, wanneer het object dat de binnenband heeft doorboord, niet is blijven hangen voor de autopsie. Dan ontstaat de irritante taak om een ​​klein gaatje langs de kant van de weg te vinden. Dit zijn de ergste lekke banden.

Ten slotte, het mysterie trage lekke band, waarvan er op deze reis veel waren. Het soort irritante langzame dalen van de druk in de band, dat kan worden verholpen door elk uur opnieuw de band op te pompen. Mijn oplossing bestond eruit om dan maar elk uur te pompen  totdat ik een hotel bereikte, waar ik de lekkage opsporen kon met behulp van een gootsteen of, bij een grensovergang, precies hetzelfde bad waarin ik zat.

Ten slotte, als ik u één echt advies zou kunnen geven, zou dit het volgende zijn: oude stijl schuurpapier, lijm en plakkers reparatiesets zijn super. Neem de extra vijf minuten om de oude bandenreparatie sets die je vader je heeft geleerd te gebruiken. Blijf van alle zelfklevende plakkers en andere troep af. Managers die nog nooit een lekke band hebben geplakt willen je doen geloven dat die de oplossing zijn. Niet dus, laat die fabricanten maar bankroet gaan. Samen met de fabrieken die zgn. Franse of Presta ventielen produceren.

Simon Clode fietste van Beijing naar Kashgar en schreef een boek over de ervaring Last Last of the Pigeon, die beschikbaar is op Amazon

Of lees zijn verhaal op http://www.lastflightofthepigeon.com

Dan nog een korte samenvatting van 2017.

Er waren 75 ritten waarin ik 3776 km aflegde. Dit in 193 uur. Precies heb ik het niet bijgehouden maar ik reed ongeveer 5 keer lek. En Verder waren er geen echte bijzonderheden.

 

 

Advertenties

November 2017

Ups en Downs.

De eerste week van deze maand worstel ik mij door een paar nachtdiensten heen en verheug me op mijn vrije dagen. Weeronline voorspeld een dag met fietsweer die met een 10 wordt beoordeeld.

De fiets staat klaar, een mooie route uitgestippeld en in de GPS gedownload.

Maar als op die dag het eerste morgenlicht door de gordijnen sijpelt voel ik me duf en nog niet uitgerust dus draai ik mij nog maar eens om. Als ik eindelijk vertrek is het al negen uur geweest, het is inderdaad prachtig weer de zon schijnt volop en de lucht is strak blauw.

Die mooie route in de GPS is voor later, nu wordt het een flink stuk zwerven door oost Zeeuws Vlaanderen. Maar de beklimming van de dijk verloop moeizaam, bij wielrenners staan mij symptomen bekend als “pap in de benen”. Het gaat vandaag dus een wandeletappe worden en zeker geen flink stuk zwerven.

Maar het is wel genieten als ik langs de Schelde fiets. Het water wordt door de uitbundig schijnende zon opgewarmd en mist slieren stijgen op. Op het gemak peddel ik richting Zeedorp. Dan rijd ik lek BALEN!

Afgelopen tijd had ik wat problemen met mijn achterband, dus heb ik net een setje nieuwe geplaatst en nu al weer lek. Bij inspectie blijkt er een scherfje van het verse split wat hier gestrooid is in de band te steken. Eerst drink ik maar eens een bakje thee uit mijn thermosfles. Daarna plak ik op mijn gemak de band, en tussendoor neem ik nog een paar bakjes thee. Eigenlijk heb ik het wel gehad voor vandaag en besluit maar naar huis te rijden om lekker in de tuin van het zonnetje te genieten.

Twee dagen later is het een grauwe bewolkte dag maar ik besluit toch maar wat kilometers te maken. De avond ervoor heeft het een buitje gedaan maar er is nu geen regen afgegeven dus ik waag het erop. Net onderweg blijkt het een enorme slik boel te zijn in de polder. Niet zo maar enkele stukken waar de boeren bezig zijn maar overal heeft het buitje van gisteren de slik van de afgelopen tijd veranderd in een vette plak laag. Glibberend en glijdend bereik ik uit eindelijk Hengstdijk. Een stukje moest zelfs te voet worden afgelegd.

Eerst wordt de inwendige mens versterkt, alweer met thee en bananen. De dijk langs “de Vogelkreek” ligt er goed bij en er gloort hoop op verbetering. Maar bij Kuitaard ligt de polderweg weer vol bagger. En wat ik nog nooit gedaan heb, ik besluit om over het fietspad langs de provinciale weg naar huis te rijden. Tijdens deze ritten blijft ook de camera in de tas omdat er niets leuks of moois te fotograferen is.

Een week lang blijft de M5 binnen en ik vermaak mij met andere hobby’s. Maar dan kriebelt het te veel en gaan we weer op pad. En deze rit vergeet ik niet snel, door de weersomstandigheden was het licht in de polder prachtig. Een schoolvoorbeeld van Zeeuws licht. Het was half bewolkt en het laag hangende wolkendek verstrooide het zonlicht. Er hing wat lichte grondnevel over de akkers. De populieren zijn allang hun blad kwijt en steken scherp af tegen de horizon. De houtopstanden langs de weg en bij de boerderijen hebben nog wat blad en vertonen mooie herfstkleuren. Jammer genoeg lukt het mij deze keer niet om dit moois vast te leggen. Bij Hoofdplaat loopt een grote kudde schapen in een wei wat een leuk plaatje oplevert. Zoek de uitzondering op foto twee.

IMG_1824

Hoofdplaat en schaapskudde

IMG_1822

Zoek de uitzondering

Hier en daar ligt er nog wat slik, maar dat geeft niet het helpt om een rustig tempo aan te houden. Op één stuk is het waterschap een sloot aan het uitbaggeren en moet ik weer een stukje lopen.

IMG_1827

In Breskens aangekomen bood de jachthaven een mooie plek voor de lunchstop.

Toen ik mijn rit vervolgde door de ingelanden van Hoofdplaat en langs de Schelde was het uitzicht waanzinnig mooi. De loom golvende olieachtige wateroppervlakte weerspiegelde de wolkenlucht, een feest voor het oog. Een vlucht watervogels toont een luchtballet .Waar het fietspad aan beide kanten aan het water grenst is het net of je door de wolken fietst.

 

IMG_1835

Voor de oplettende lezer, inderdaad speciaal voor deze foto fiets ik een stukje terug.

Onder Hoofdplaat spot ik ook nog eens een zeehond die kalm langs de kust koerst en het wateroppervlakte siert met de perfect V van zijn boeggolf. Ik stop even om hem zolang mogelijk te volgen. Als ik weer verder rij koers ik onder een groep ganzen door die op het gemak de Schelde oversteken.

Helemaal tevreden kom ik thuis waar de M5 eerst ontdaan wordt van het slik en zout onder de tuinslang. Daarna zelf lekker douchen en de inwendige mens versterken.

Daarna maak ik nog twee fijne tochten waarop ik nog enkele herfstplaatjes schiet.

Bij Sas van Gent staan deze bijzondere grazers in de wei. Het zijn z.g.n. Witrikken en dan nog het oude type. Het is een zeldzaam ras waarvan erg nog slechts ongeveer 3000 zijn. Meer informatie over deze mooie koeien vind je op

http://zeldzamerassen.nl/dewitrik/de-witrik-koe/

Zo ging er weer een maand voorbij niet veel gefietst, slechts 5 tochten met in totaal 215 km. Veel slik en modder gezien maar ook erg mooie vergezichten.

Oktober 2017

Een verrassing en het mysterie van het gele gewas.

Deze maand weer wat meer op stap geweest met de M 5. Negen ritten gemaakt met in totaal 470 km.

Na de overvloedige regen die er soms viel liggen sommige laag gelegen akkers er verdronken bij zoals op deze foto die genomen werd bij het buurtschap “De Val”

IMG_1775

Op een nevelige morgen ploegt een boer zijn akker als ik een rit maak richting “Saeftinghe”.

IMG_1797

IMG_1803

Af en toe breekt de zon door het wolkendek. Bij “Duivenhoek” een ander buurtschap is een boer de bieten aan het rooien. De rode machines in het wijdse landschap met de populieren op de achtergrond is een mooie plaatje. Het net doorbrekend zonnetje zet dit alles een mooi licht. Maar als ik stop parkeer hij zijn machine net en stopt met rooien. Terwijl ik wacht of hij weer begint knoopt er iemand een praatje aan. We hebben het over het weer (natuurlijk) en het boerenbedrijf.

Hij vraagt mij of ik weet wat het gele gewas is waar de polders nu vol mee staan.

Iemand heeft mij verteld dat door de veranderde regelgeving de akkers niet meer braak mogen liggen en de boeren dit nu als groen bemester inzaaien. Maar wat het is kon die mij ook niet vertellen. De vraag wat is het haalde van de maand zelfs de provinciale krant.

https://www.pzc.nl/willem-van-dam/zaad~aa092758/

Onder tussen is de boer nog steeds niet terug aan het werk, dus na nog even een ontsnappende pompoen te hebben vastgelegd ga ik weer verder.

Langs de zeedijk graasde deze dames. Ze hadden de afgelopen tijd zeker geen blauwtje gelopen.

IMG_1788

De ritten deze maand gaan soms over dit soort dijkjes.

IMG_1783

en de fiets ziet er na thuis komst dus zo uit. Tijd voor de tuinslang en poetsdoek.

De volgende rit gaat richt IJzendijke en in de buurt van de Oranjedijk staat er weer een akker vol met het gele gewas. Het lukt om een goede plek te vinden om er een leuke foto van te maken.

IMG_1766

Voor de plantkundige een detail opname, misschien kan iemand mij vertellen wat het nu werkelijk is.

IMG_1804

De laatste rit maak ik op zuid Beveland, door de harde wind valt de rit wat tegen. En de camera komt niet van pas omdat het weer grauw en grijs is. Dus na 60 km hou ik het voor gezien en bind de fiets weer op de drager en rijd naar huis.

Op mijn verjaardag werd ik nog verrast met een mooie ligfiets taart. Die lieten we ons natuurlijk goed smaken.

Taart

 

 

September 2017

Regen, slik en vallende bladeren.

De maand begon herfstachtig met veel regen.

De eerste herfststorm raasde over het land. Natuurlijk trok ik naar de kust, dat gebeurde zonder ligfiets. Maar hier toch twee foto’s omdat het altijd zo mooi is bij windkracht 8 langs het strand.

Uitwaaien

Uitwaaien.

Vertrek

Vertrek.

Veel werd er niet gefietst deze maand, slechts vijf keer vertrok ik voor een ritje met in totaal 253 km. Dus dit keer een kort verslag en maar een paar foto’s.

In de polder is de oogst in volle gang. De uien die liggen te drogen vullen de lucht met hun heerlijke, pittige geur. Waar de akkers geploegd worden ruik je de zilte Zeeuwse klei. De aardappelen en bieten worden geoogst en de grote landbouwmachines zorgen er voor dat je extra goed op met letten. De polderwegen liggen soms vol met slik en de M5 moet dus regelmatig afgespoeld worden bij thuiskomst.

Soms rijd ik langs de Binnendijk bij Hoek, daar staan bij een boerenhofstee een paar grote informatie borden en deze keer neem ik de tijd om ze eens te lezen. Hier blijken wel heel veel vogels te broeden. En ook deze polder heeft een bewogen geschiedenis.

Voor de langste tocht deze maand sla ik het industrie gebied ten westen van Terneuzen over en vertrek in IJzendijke. De nieuwe fietsendrager bewijst hierbij zijn dienst.

De tocht gaat door de polders langs de kust, het strand en de duinen worden deze keer eens overgeslagen. Het is een mooie dag met prachtige Hollandse wolkenluchten. De populieren langs de dijken beginnen te kleuren en laten hun blad vallen. Alles geurt en kleurt naar de herfst. Het wordt hierdoor een heerlijke tocht en kom ik helemaal tot rust.

IMG_1730

Ter-Moere

IMG_1737

Vierhonderd polderdijk.

IMG_1743

Molenkreek

Hopelijk lukt het om volgende maand weer wat meer van dit soort ritjes te maken.

 

 

Augustus 2017

Over een fietspomp, een fietsdrager en familie bezoek.

Een vroege frisse heldere morgen aan de Scheldedijk. Snel even een rondje doen voor de middagdienst begint. Laag water dus het is weer genieten van de talloze waadvogels langs de waterkant. De lepelaars die ik al een tijdje miste zijn ook weer vertegenwoordigd. Toch eens aan een vogelaar vragen of dit aan het seizoen ligt.

Op eens gaat het fietsen zwaarder en een bekende maar niet gewenste gewaarwording treed op. Kortom ik rijd lek. Het is ditmaal de achterband. Vol goede moed pak ik mijn fietspomp uit voor de reparatie.

Deze pomp is een speciaal geval, erfstuk van mijn vader die hem ook altijd bij hem had. Geen moderne geval dus waarbij je altijd met twee handen te gelijk staat te klooien om te pompen. Het is een miniatuur uitvoering van de al oude voetpomp. Lekker makkelijk, slangetje op het ventiel, voetstukje uitklappen en pompen maar. Eerst maar eens kijken of er wat lucht in de band te krijgen is om thuis te komen. Helaas het pompje heeft na jaren lange trouwe dienst de geest geven. Daar sta je dan 9 km van huis. Dat word wandelen. Hoopvol stuur ik een app naar huis, misschien kijken ze bij het ontwaken even op de telefoon en hebben ze zin om me te komen halen. Halverwege ontvang ik inderdaad antwoord en word opgepikt. Na aankomst eerst een welverdiende bak koffie en dan banden plakken.

De dagen hierna was het prachtig fietsweer en maakte ik wat kilometers en foto’s.

 

Bij de koop van de M5 zat ook een mooie moderne pomp dus die gaat nu mee. En kort daarop bewijst die ook zijn dienst. Als ik door de inlagen van Hoofdplaat rij zit er even verderop iemand met een verrekijker de vogels te bekijken. Als hij mij ziet springt hij op en gebaart om te stoppen. In keurig Engels vraagt hij of ik een pomp heb.

Terwijl hij de banden van zijn fiets oppompt bekijk ik die eens. Een meisjesfiets ongeveer 2 maten te klein voor hem. Bouwjaar rond 1960 schat ik, netjes met de hand overgekwast in een mooie zeegroene kleur. Laatste keer dat er nieuwe banden zijn gekocht is ergens in 1980. We maken een praatje wensen elkaar goede reis en gaan ieder weer op pad.

IMG_1658

Eerste hulp bij bandenpech

In Breskens maak ik een rondje langs de havens.

Al een tijdje bestaat het plan om een fietsdrager aan te schaffen. Normaal kan de ligger achterin de bestelbus, maar soms is die in gebruik en als ik toch wat verder weg op pad wil zou die achterop de personenauto mee moeten. Al een poosje marktplaats in de gaten gehouden en deze maand was het raak. Een keurig exemplaar van het juiste type, niet te duur, want het is niet zeker dat de ombouw tot ligfietsdrager goed verloopt. Na een beetje passen en meten en een uurtje knutselen heb ik een mooie drager. Na de aanpassingen staat de M5 mooi in het midden van de auto.

De ligfietsdrager.

De volgende dag kan die gelijk getest worden. We gaan op familiebezoek in Hellevoetsluis. Ik vertrek ‘s morgens vroeg op de fiets om rond twee uur daar aan te komen. De terugreis wordt met de auto afgelegd want moeders de vrouw houd niet van fietsen en komt met de auto.

De snelle rit in de schemer naar de Ferry in Breskens kost wat moeite. Het is bladstil en er hangen mistbanken in de lager gelegen akkers. Dus het ligt niet aan tegenwind. Voor mijn gevoel leg ik geen pad af en ik word bezorgt of ik de geplande afvaart zal halen. Maar in Breskens blijkt dat ik netjes op tijd ben, dus het valt nog mee.

Aan boord nuttig ik mijn ontbijt, en geniet van de overtocht. Beide overkanten liggen er mooi bij in het vroege ochtend licht. Het water spiegelglad want het nog steeds windstil.Bij het verlaten van de Ferry wordt ik even achtervolgt door de camera auto van Google. Dus misschien is er binnenkort een blauwe M5 te zien op Google earth.

Langs het kanaal richting Middelburg is het uitzicht ook niet verkeerd. Het water glad als een spiegel, zacht morgenlicht door de bomen wat wil je nog meer. Hier kom ik nog een oranje/gele ligfiets tegen.

Kanaal door Walcheren.

 

Middelburg

De rest van de rit is een afwisseling van mooie en minder interessante stukken. Volgende keer weet ik nu welke trajecten ik moet vermijden. Maar meestal is het genieten tijdens deze rit, ondanks dat het nog erg druk is ivm de vakantie.

Veersedam.

Big boy’s bike

Op Neeltje Jans was er nog een leuke ontmoeting met twee achtergebleven ronde missen.

Bij Stellendam stond er nog deze bijzondere ligfiets (?) geparkeerd.

IMG_1693

Na een bezoek aan de ijssalon in Hellevoetsluis ben ik netjes op tijd op de plaats van bestemming. ‘s Avonds de M5 op de drager geplaatst en goed gezekerd. De terugtocht verloopt prima en de drager is nu goedgekeurd.

Een ander deel van de familie verbleef op een camping in Zeeuws-Vlaanderen en met hen maakte ik een gezellig rondje door de polders rond Koewacht. Voor de rest toerde ik nog wat rond langs allerlei bekende plekjes en maakte hier en daar wat foto’s.

Het totaal aantal afgelegde kilometers kwam deze maand uit op 695 km.

 

 

Juli 2017

Tweemaal bezocht ik deze maand “D’n overkant” en maak een leuke rit over Walcheren.

Het is er aangenaam fietsen over mooie landweggetjes omgeven door veel groen waarin allerlei boerderijtjes en huisjes verscholen liggen.

Genieten van dorpjes verscholen in het groen zoals hier Grijpskerke

Grijpskerke

Grijpskerke

Veere laat ik links liggen ivm de drukte.

IMG_1569

Veere

Ook hier vind je allerlei sporen van de”Slag om de Schelde” net als aan onze kant van de Schelde. Bij Aagtekerke ligt deze mooie gedenkplaats voor de bemanning van een neergehaald vliegtuig.

Het verhaal over dit voorval is hier te vinden op de site Zeeuwse Ankers .

Soms wordt het landschap weidser waar de boeren hun landbouwgronden hebben liggen. En dan is er soms de verrassing van een prachtige akker waarop bloemen worden geteeld.

 

En natuurlijk rijd ik dan langs de kust. Hier houd ik pauze en eet mijn boterhammetje kaas op terwijl ik geniet van het uitzicht.

IMG_1595

Zeedijk 5 Westkapelle

 

IMG_1594

Westkapelle is goed bedeeld met vuurtorens want ze hebben er nog een.

 

En dan nog even over de Boulevard van Vlissingen.

IMG_1606

Dan op weg naar de Fast Ferry die mij weer naar Zeeuws Vlaanderen brengt.

En ook daar maak ik natuurlijk regelmatig een ritje. In Walsoorden was het behoorlijk druk op de Veerstoep. Het is lunchtijd en dit is natuurlijk een goed plekje om te pauzeren. Het uitzicht is mooi en je kan de passerende schepen bijna aanraken. En net als ik stop passeren twee van die reuzen elkaar precies hier.

IMG_1577

Op de overige ritten maakte ik geen foto’s en gebeurde er niet veel bijzonders.

Ik maakte 7 ritje en legde 446 km af.

Juni 2017

Tropische kilometers, oude meuk en gemiste foto’s.

Over mijn fietsprestaties deze maand ben ik best tevreden. Hoewel het nog even schipperen blijft tussen verplichtingen en mijn hobby’s uitoefenen. In totaal kwamen er deze maand 650 km’s op de teller afgelegd in 12 ritten.

In de derde week van de maand waren de temperaturen tropisch met temperaturen van 30 graden. Omdat er net in deze periode veel tijd was om te fietsen vertrok ik om zes uur ‘s morgens om voor het warmste deel van de dag weer terug te zijn. Na een frisse douche werd de rest van de dag doorgebracht onder de parasol met een goed boek.

Bij het samenstelen van deze blog viel het op dat fietsen het gewonnen heeft van foto’s maken. Terwijl ik toch genoot van veel dingen onderweg kwam het niet of te laat in mij op om te stoppen.

Waar ik wel voor stopte was deze oude vrachtwagen in het buurtschap Poonhaven. Industrieel erfgoed is helemaal in tegenwoordig en dit was een mooi foto object. Later in de maand was hij weer verdwenen, naar de oud ijzerboer of de restaurateur daar ben ik nog niet achter.

 

Omdat ik dan toch bezig was met oude rommel te fotograferen ook deze twee foto’s gemaakt aan de haven van Walsoorden.

 

Het broedseizoen is voorbij en de bermen zijn weer gemaaid. Fluitekruid heeft plaats gemaakt voor klaprozen en andere zomerbloemen. Zoals langs dit dijkje met de mooie naam “Hondegatweg” in de buurt van buurtschap de Pyramide.

IMG_1537

 

 

Dit is ook het seizoen dat het vlas weer bloeit. Het is altijd mooi om te zien hoe dit gewas de akkers kleurt met zijn bloemen. Een zachte blauwe waas vult dan de polder.

 

IMG_1529

 

In Belgie voert het knooppunten netwerk je soms over dit soort leuke landbouwpaden. Het vergt wat stuurmanskunst om deze smalle paden te volgen. Toch rijd het beter dan de met grint en puin half verharde landbouwweggetjes.

 

In de buurt van Watervliet waar deze twee foto’s gemaakt zijn liep de route vast op zo’n weggetje.

Terwijl ik stopte om in te schatten doorrijden of terugkeren vlogen uit de berm twee roofvogeltjes op. Bij nader inzien was het een koppeltje wat hun jong beschermde. Zijn schutkleur maakte hem bijna onzichtbaar en pas toen hij bewoog zag ik hem. Schijnbaar kon hij nog niet goed vliegen en het lukte om hem te fotograferen.

 

Op de laatste rit van deze maand trof ik als uitsmijter deze akker met voor mij onbekend gewas.

IMG_1565