Maart 2019

Maart roert zijn staart.

 

IMG_2475

Wilgenkatjes in de regen

Begin maart is het goed fietsweer. Om te beginnen maak ik 2 korte ritjes vlak bij huis. Op de tweede daarvan rij ik eindelijk eens naar de nieuwe uitkijktoren bij Kreverhille. Het is helder en fris weer en laag water dus het moment om wat foto’s te maken vanaf de toren en te genieten van het uitzicht.

Het uitzicht is inderdaad de moeite waard, maar goede foto’s maken blijkt toch wat moeilijker dan gedacht. Als ik terug beneden ben eet ik mijn appeltje op en gaat weer op mijn fiets liggen. Er staat een stijf briesje uit het westen dus op de terugweg het is nog goed doortrappen.

IMG_2484

Richting Antwerpen.

IMG_2503

Ossenisse

 

 

Dan volgen er twee weken dat het weer een stuk minder vriendelijk is de ene na de andere depressie trekt over met flink wat wind en regen. Maar daarna breekt er weer een periode aan met redelijk weer. Niet altijd zonnig maar het is tenminste droog en de wind valt ook mee. Dus we trekken er weer op uit.

Ditmaal rij ik de hele kust langs vanaf Terneuzen tot aan het Zwin. Genieten langs de waterkant. In Breskens is het tijd voor een koffie stop bij de vogelpost, en bij Zwarte polder nog maar eens een foto gemaakt van dit mooie plekje.

IMG_2511

Bij het Zwin wacht mij een mooie verrassing. Dit natuurgebied is de afgelopen tijd grondig onderhanden genomen. Vroeger was dit een ruige vlakte waar op wat grote grazers stonden met een kleine geul die alleen bij de hoogste waterstand vol liep. Weinig te zien dus eigenlijk.

Nu is de geul verbreed en verdiepte en met het opkomende water zag je die met een flinke stroom vollopen. Het uitkijkpunt was ook opgeknapt. En een vernieuwd fietspad met uitkijkpunt voert naar Knokke.

IMG_2514

IMG_2516

Helaas was dit pad nu nog afgesloten met een bouwhek. Diezelfde week stond in de krant dat het fietspad geopend werd door de burgemeester van Sluis en Knokke. Voor het toeristenseizoen begint moet ik daar nog eens langs.

Op de wallen tussen Retranchement en Ter Hofstede eet ik mijn boterhammen op en daarna gaat het langs de Belgische grens naar huis.

IMG_2518

Retranchement

Later de maand volgen nog wat kortere ritjes. Telkens als ik langs de grens rijd duiken op de meest onverwachte plaatsen de witte krokussen op van het project om de Dodendraad in herinnering te houden. Zoals hier bij de OudenBurgseSluis in de buurt van Zelzate.

Overal duiken trouwens de voorjaarsbloemen op en ook de bomen staan vol bloesems.

Op de laatste rit van maart  gaat het langs langs de Groot Cambrondijk en begint het naar oma’s badwater te ruiken. Als ik achter de dijk kan kijken blijkt er een heel veld met hyacinten te bloeien, altijd een mooi zicht. Toch lijkt het of er dit jaar minder bollenvelden te zien zijn dan vorig jaar.

IMG_2527

Deze maand een flink aantal kilometers kunnen fietsen en weer volop genoten van de natuur. Ondertussen zijn de eerste kilometers van april al onder de wielen gegaan. Dit verslag is door omstandigheden n.m.l. wat vertraagd.

 

Advertenties

Februari 2019

Bizar, lente in februari.

Na een winters begin van de maand slaat het weer om en krijgen we een periode met zeer zacht, bijna lenteachtig weer. Tijdens de eerste rit staat er nog een koude en flinke bries zoals uit deze foto bij de jachthaven van Breskens blijkt.

Stijf briesje

Maar door het zachte weer steken al snel de eerste lentebodes hun kopje op in de met rijm bedekte bermen.

Sneeuwklokjes

In de Braakman polder heeft een boer zijn trekker al van stal gehaald en is aan het ploegen, zoals altijd gevolgd door een zwerm meeuwen. Tijdens het maken van deze foto wordt ik door een wandelaar aangesproken. Hij blijkt ook een verwoed ligfietser geweest te zijn en zijn eerste fiets was hetzelfde model als waar ik nu op rijd. Na een praatje gaan we elk onze kant weer uit.

Na de koude nachten zijn de ochtendritjes behoorlijk fris maar goed aangekleed is het heerlijk om door de met ochtendnevel gevulde polders te toeren en ook langs de waterkant is het genieten van het doorbreken van de nevels door de zon.

Ochtendnevel in de polder
Langs de Schelde
De zon breekt door

Als de nevels eenmaal verdwenen zijn ligt het landschap er zonovergoten bij en al snel kunnen er enkele laagjes kleding in de fietstas verdwijnen. De Oude Biezenkreek bij Eede is een mooie koffiestop plekje en levert mooie foto’s op.

Oude Biezenkreek
Oude Biezenkreek
Tegenlicht in het riet

Bij St. Kruis stuit ik op dit stukje huisvlijt.

Door onvoldoende te letten op de routeplanning, meestal beslis ik pas bij een kruis- of knooppunt welke kant ik op ga, verzeil ik deze maand tweemaal in België op de parallelweg langs de E 35. Mopperend op mijn eigen stommigheid raffel ik de kilometers af tot de eerst volgende mogelijkheid om die te verlaten. Het wegdek is slecht, het razende verkeer op de snelweg lawaaiig. Gelukkig kom je in de polder weer snel tot rust, net als deze visser aan de Vlaamse kreek.

Op de laatste rit deze maand gaat weer eens langs de Moervaart en de Leie. Zo kom in Mendonk waar deze leuke tuindecoratie opvalt.

Verder gaat het langs de zuid Leie en de Stekenese vaart.

Zuid Leie

Langs de Stekenese ligt een stilte gebied en daar stop ik om mijn lunchpakket te nuttigen. Daarbij geniet ik van de rust en het uitzicht.

Februari was dus wat het weer betreft een bizarre maand met lenteachtig weer. Maar het leverde wel veel fietskilometers en plezier op. Nu maart begint is het weer omgeslagen en is het grauw en somber. Maar ook deze maand hoop ik vaak een tochtje te maken.

Januari 2019

Rust roest.

Op een zonnige maar frisse zondagmorgen wordt vol goede moed de ligger weer uit de schuur getrokken. Na de feestdagen en bijna veertien dagen zonder fietstocht wordt het weer eens tijd om een tourtje te maken.

Het eerste wat opvalt is dat de spiegel op half zeven hangt, maar dat is snel verholpen. Als ik de straat uit rij blijkt dat ook de achter derailleur niet goed meer functioneer. Maar met de paar versnellingen die erover zijn moet het ook wel lukken hoop ik.

Op het gemak gaat het richting Westdorpe, na de rustperiode eerst wat kilometers maken om de conditie weer op peil te brengen. Het mooie weer heeft meer fietsers naar buiten gelokt en regelmatig passeren er groepen wielrenners. Langs het kanaal richting Sas van Gent is er een eenzame wielrenner die langzaam op mij inloopt. Hij passeert niet maar pikt aan en begint een praatje.

Samen rijden gaat altijd makkelijker dan alleen blijkt maar weer want mijn tempo gaat automatisch omhoog. Enthousiast vertelt hij over zijn fietsen, nu rijdt hij op een oude rode Batavus die er puik onderhouden uitziet. Maar schijnbaar heeft hij nog een stuk of vijf exemplaren in de schuur staan. Aan de hand daar van is de ontwikkeling van de racefiets van de afgelopen vijftig jaar volgen. Natuurlijk informeert hij ook naar het rijden op een ligfiets. Ondanks mijn enthousiaste verhaal laat hij zich niet tot een proefrit verleiden.  Ook het weer en mooie fietsroutes passeren de revue.

Bij Zelzate steken we de N62 over en even later nemen we afscheid. Via Axel rij ik weer naar huis.

Hierna volgt een uitgebreide onderhoudsbeurt en wat dagen met winterse neerslag. Dus er gaan nog eens veertien dagen overheen voor de volgende rit.

Het was bedoeling om een kort ritje te maken om er weer in te komen. Maar de fiets zoeft na het onderhoud weer zo lekker of het asfalt dat er bij thuiskomst toch weer zestig kilometer op de teller staat. Het was ook prachtig weer en onderweg weer volop genoten van de natuur.

Na een week van sneeuw en regen zowaar weer een dag met mooi weer. Vol goede moed vertrokken voor een lekker stukje fietsen. Langs de Schelde ditmaal, het is afgaand tij en wat waadvogels staan kou kleumend te wachten tot de platen droog vallen om hun kostje bij elkaar te kunnen scharrelen. Helaas is de pret van korte duur want ik rij een lekke band. Dus daar sta ik bij een temperatuur van net boven het vriespunt een band te plakken. Ondanks kouwe kl……. handen lukt het toch om dit karwei te fixen. Eigenlijk was ik bang dat de lijm niet goed zou hechten ivm met de kou maar dat is niet het geval. Opgelucht wordt de rit hervat en maak ik mijn rondje af.

De dag erop valt er zowaar bijna tien centimeter sneeuw en ook de daarop volgende dagen veel winterse neerslag zo komt er een eind aan de fietsactiviteiten. Deze maand dus weinig kilometers gereden en weinig foto’s gemaakt.

Hopelijk zijn de weergoden volgende maand de fietsers meer welgezind.

December 2018

Het laatste eindje 2018.

Deze maand viel niet tegen wat het fietsweer betreft. Dus kon ik zo op de valreep van 2018 nog 4 tochtjes maken en nog wat kilometers aan het totaal toe voegen.

Tijdens het passeren van het sluizen complex van Terneuzen viel mij een binnenvaartschip met een wel heel aparte naam op. Waarschijnlijk is de schipper familie van Jack Sparrow van de “Black Pearl”.

Het heldere weer maakt dat het aangenaam fietsen is en ik volg de kust tot “Nummer één” en dan langs de Tragel naar Schoondijke en dan door de polder weer naar huis.

Tragel oost

Ook de rit naar Waterland-Oudeman is een lekker ritje, ditmaal met een boodschap. Door een probleem met mijn mobiel is het telfoonnr. van de haardhout handel daar verloren gegaan. Dus nu fiets ik daar maar even langs.

De volgende rit is veel minder aangenaam, bij vertrek lijk de lage bewolking wel op te lossen maar in plaats daarvan wordt het steeds mistiger en ziet de polder er zo uit.

De geplande route word wat ingekort en na 2 uurtjes ben ik weer thuis.

De laatste rit is daarin tegen weer een toppertje. Het is lang geleden dat ik vroeg vertrek. De sluierbewolking filtert het zonlicht dat de polders en kreken in een mooie licht zet zoals hier bij de Otheense kreek.

Winterlicht Otheense kreek

Het is wel een stuk frisser maar ik heb er weinig last van. Op het gemak gaat het naar Waalsoorden, en van daaruit langs de Schelde naar huis.

Winterlicht over de Schelde

De uitkijktoren bij Kleverhille is nu wel open, maar een klim naar de top stel ik uit tot een volgende keer. Het is bijna lunchtijd en ik verlang naar een warme douche en een uitsmijter.

En zo komt er een einde aan weer een maand fiets plezier.

 

November 2018

De maand begint met prachtig najaarsweer.

Omdat er voor de winter nog wat karweitjes te doen zijn wordt er ook deze maand niet zo vaak gefietst.

De eerste tour gaat langs de Schelde naar het westen. Het is hoog water, weinig waadvogels te zien, alleen verschillende soorten eenden en futen. Een hele troep kieviten trekt over, zouden die niet nu in het zuiden moeten zitten? Zeker ook in de war van het vreemde weer. Even later kan ik genieten van een grote vlucht ganzen die richting de Hoge platen trekt. Dat zijn van die momenten dat je heel blij bent met je ligfiets. Relax achterover geleund peddel je langs de waterkant en heb geweldig uitzicht op de overtrekkende vogels.

Hoogwater toch droge voeten.

Voorbij Hoofdplaat laten zich weer eens wat zeehonden zien, dat is weer even geleden. Eerst 2 exemplaren die op het gemak een poosje met mij op trekken het lijkt wel of ze zich aan mijn tempo aanpassen tot ze onderduiken en zich niet meer laten zien. Even later staat een groepje wandelaars de volgende groep te bekijken, deze keer zijn het er drie. Deze zijn met elkaar aan het stoeien. De drie kinderen langs de kant vinden het prachtig. En tot slot vlak bij Breskens passeer ik een eenzaam exemplaar. Het is week-end en mooie weer dus is het druk langs de kust. Gelukkig vind ik nog een onbezet bankje om mijn boterhammen op te eten met uitzicht op de rede van Vlissingen.

Daarna rij ik door naar Nieuwvliet waar ik de drukte langs de kust verlaat en weer de polders in rij. Hier spot ik nog veel roofvogels waaronder een mooie sperwer die zijn prooi zit te verorberen. Maar deze hebben ik nog niet gezien.

https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/109249/Eland-gespot-in-Zeeuws-Vlaanderen-een-broodje-aap-of-niet

Een paar dagen later maak ik een kortere rit. Nu eerst langs de Schelde nu naar het oosten. Weer is het hoog water dus weinig vogels te zien. Maar er is meer te beleven omdat het wat drukker is met scheepvaart. Al snel verlaat ik de dijk en beland bij een mooi plekje bij de Boschkreek in de buurt van Axel.

Het weer wordt daarna somberder en natter, er volgen nog drie toertjes. Het fietsen gaat lekker en ook bij dit sombere weer lukt het volgens mij toch om nog wat goede foto’s te maken.

 

Hopelijk lukt dat ook in december.

 

 

Oktober 2018

Nazomer.

We beleefde de eerste weken van deze maand een prachtige nazomer met heel rustig en zonnig weer. Pas aan het eind werd het weer meer herfstachtig.

Veel kilometers maak ik niet deze maand, alleen wat kortere ritjes op het gemak genieten van de herfstkleuren en geuren in de polder. Dus is deze keer mijn verslag ook kort.

Volgens de plaatselijke krant zou de nieuwe uitkijktoren bij Kreverhille klaar zijn. Dus daar ging maar eens kijken. Terwijl ik langs de Schelde rij verheug ik me erop om daar foto’s te kunnen maken. Het is laag water en de laagstaande zon zorgt voor mooi licht dat over de droog gevallen platen valt. Het is zo wie zo mooi weer en een genot om langs de waterkant te rijden. Bij de toren aangekomen volgt een teleurstelling, de toren is dan wel al klaar, maar nog niet geopend. De toegang is afgezet met een bouwhek. Dus ik moet nog even geduld hebben.

IMG_2344

Verder toer ik wat door de polders, en dan op een morgen nadat ik in de krant over het volgende fraudegeval bij de overheid had gelezen passeer ik dit plekje. Niet voor de eerste keer dat ik hier langs kom maar nu valt het op. Volgens mij verdwijnt hier dus ons belastinggeld.

Op het eind van de maand slaat het weer om een wordt het kouder en staat er een flinke wind uit het NO. Met wat extra laagjes kleding aan vertrek ik. Richting Walsoorden door de polder om zoveel mogelijk profijt te hebben van de beschutting van dijkjes en begroeiing. Bij Walsoorden stop ik even aan het water. Het uitzicht is als altijd de moeite waard. Het is afgaand water en er staat een flinke stroming. Ook met herfstweer is het leuk om te fietsen. Zeker als je met windkracht 5 Bft. in de rug langs het water terug naar huis kan trappen.

Hopelijk blijft het weer nog een poosje redelijk zodat er volgende maand nog wat kilometers gemaakt kunnen worden.

September 2018

De zomer duurt voort.

De maand begint met een verblijf van een week op de Veluwe. Daarin maak ik drie leuke ritten over de heidevelden en bossen. Door wat regen in de afgelopen tijd is de ergste droogte over en staat hier en daar toch de heide nog in bloei en is ook die typische boslucht weer terug. Op de eerste rit kom ik langs het markante gebouw van Radio Kootwijk. Hierna komt een heel leuk parcours, het begint met een stevig klimmetje richting, de naam zegt het al, Hoog Buurloo daarna slingert het fietspad zich over wat heuveltjes door het bos. Leuk fietsen, op en af over de bultjes en lekker sturen.

Ook in een rit langs Doorwerth, Oosterbeek en Oud Reemst zat veel van dit werk en ik genoot er volop van. Speciaal één klim via de Holleweg was behoorlijk pittig. Op de site klimtijd.nl had ik die gevonden en die zag er aanlokkelijk uit. Doordat ik de afslag naar de voet van de klim bijna miste lukte het maar net op tijd om terug te schakelen.

Na rustig omhoog gezwoegd te zijn volgde een mooi bos traject waar ik van een leuk plekje vond om uit te blazen.

Schermafbeelding 2018-10-01 om 14.41.54

Klimprofiel. 

In Oosterbeek bezoek ik het oorlogskerkhof nog een keer. Ditmaal zo te zien vlak na een herdenking.

IMG_2302

 

IMG_2306

 

De tocht naar Elst waar we de jaarlijkse paardenmarkt bezochten ging door Arnhem.Het viel op dat dit een heel fietsers vriendelijke stad is. Brede ruime fietspaden met overzichtelijke kruisingen voeren door de stad. Je voelt je hier als fietser veilig in het verkeer. Na de brug over de Neder-Rijn overgestoken te zijn en de drukke wegen achter gelaten te hebben volgde we de rivier. Een mooie route over de dijk met uitzicht over de rivier en uiterwaarde.

IMG_2277

Elst

Na een weekje boslucht gesnoven te hebben viel het op de eerste rit in zeeuws-vlaanderen op hoe rustig het hier eigenlijk is. Terwijl op de Veluwe regelmatig fietsers en auto’s passeren kom je hier zeker in de polder zelden iemand tegen. Alleen langs de kust is het drukker. De polders raken al aardig leeg. De boeren zijn druk met de aardappel en bietenoogst en ook het mäis word binnengehaald. Door dat het weinig regent valt het tot nu toe mee met de slik op de weg en kun je nog goed fietsen.

IMG_2317

Aardappels rooien

Overal duikt nu weer de groen bemester op die met zijn gele bloemen de akkers opfleurt. Was het nu koolzaad of mosterdzaad, dat moet ik nog terug zoeken? Het ruikt in ieder geval heerlijk. Natuurlijk gaat mijn eerste rit langs de oevers van de Schelde, even de zilte lucht weer op snuiven en de vele waadvogels begroeten. De ganzen trekken weer over in grote formaties.

IMG_2343

St. Magriet

Later maak ik een flinke rit naar de kust. Op weg daar naar toe kom ik langs de Sophiapolder onder oostburg. Hier stop ik even om te eten en te genieten van de vele vogels die hier foerageren. Een fietser stopt ook, vraagt of hij mij gezelschap mag houden op het bankje. Natuurlijk kan dat en samen eten we onze boterham op. Een vlucht zwanen land in de kreek, altijd een mooi zicht. We kletsen wat over fietsen en andere zaken. Als de boterhammen op zijn gaat ieder weer zijn weg.

Aan de kust is het een stuk drukker, twee stellen op tandems vallen op met hun Italiaanse vlag op de fiets. Door de drukte stop ik niet en rij in een ruk door naar Breskens. De wind is behoorlijk aangewakkerd en iets gedraaid zodat ik hem net tegen heb. Daarom rij ik ditmaal binnendijks naar huis. Door iets meer beschutting in de polder lukt het om toch nog een aardig tempo aan te houden. En op het laatste stuk kan ik dat wel gebruiken. Dit werd namelijk een van de langere ritten van de afgelopen tijd. Bij thuiskomst staat er honderd kilometer op de teller.

Dit was gelijk de laatste rit van de maand. Hopelijk is het in oktober ook redelijk fietsweer zodat we nog wat kilometers kunnen maken.