Augustus 2017

Over een fietspomp, een fietsdrager en familie bezoek.

Een vroege frisse heldere morgen aan de Scheldedijk. Snel even een rondje doen voor de middagdienst begint. Laag water dus het is weer genieten van de talloze waadvogels langs de waterkant. De lepelaars die ik al een tijdje miste zijn ook weer vertegenwoordigd. Toch eens aan een vogelaar vragen of dit aan het seizoen ligt.

Op eens gaat het fietsen zwaarder en een bekende maar niet gewenste gewaarwording treed op. Kortom ik rijd lek. Het is ditmaal de achterband. Vol goede moed pak ik mijn fietspomp uit voor de reparatie.

Deze pomp is een speciaal geval, erfstuk van mijn vader die hem ook altijd bij hem had. Geen moderne geval dus waarbij je altijd met twee handen te gelijk staat te klooien om te pompen. Het is een miniatuur uitvoering van de al oude voetpomp. Lekker makkelijk, slangetje op het ventiel, voetstukje uitklappen en pompen maar. Eerst maar eens kijken of er wat lucht in de band te krijgen is om thuis te komen. Helaas het pompje heeft na jaren lange trouwe dienst de geest geven. Daar sta je dan 9 km van huis. Dat word wandelen. Hoopvol stuur ik een app naar huis, misschien kijken ze bij het ontwaken even op de telefoon en hebben ze zin om me te komen halen. Halverwege ontvang ik inderdaad antwoord en word opgepikt. Na aankomst eerst een welverdiende bak koffie en dan banden plakken.

De dagen hierna was het prachtig fietsweer en maakte ik wat kilometers en foto’s.

 

Bij de koop van de M5 zat ook een mooie moderne pomp dus die gaat nu mee. En kort daarop bewijst die ook zijn dienst. Als ik door de inlagen van Hoofdplaat rij zit er even verderop iemand met een verrekijker de vogels te bekijken. Als hij mij ziet springt hij op en gebaart om te stoppen. In keurig Engels vraagt hij of ik een pomp heb.

Terwijl hij de banden van zijn fiets oppompt bekijk ik die eens. Een meisjesfiets ongeveer 2 maten te klein voor hem. Bouwjaar rond 1960 schat ik, netjes met de hand overgekwast in een mooie zeegroene kleur. Laatste keer dat er nieuwe banden zijn gekocht is ergens in 1980. We maken een praatje wensen elkaar goede reis en gaan ieder weer op pad.

IMG_1658

Eerste hulp bij bandenpech

In Breskens maak ik een rondje langs de havens.

Al een tijdje bestaat het plan om een fietsdrager aan te schaffen. Normaal kan de ligger achterin de bestelbus, maar soms is die in gebruik en als ik toch wat verder weg op pad wil zou die achterop de personenauto mee moeten. Al een poosje marktplaats in de gaten gehouden en deze maand was het raak. Een keurig exemplaar van het juiste type, niet te duur, want het is niet zeker dat de ombouw tot ligfietsdrager goed verloopt. Na een beetje passen en meten en een uurtje knutselen heb ik een mooie drager. Na de aanpassingen staat de M5 mooi in het midden van de auto.

De ligfietsdrager.

De volgende dag kan die gelijk getest worden. We gaan op familiebezoek in Hellevoetsluis. Ik vertrek ‘s morgens vroeg op de fiets om rond twee uur daar aan te komen. De terugreis wordt met de auto afgelegd want moeders de vrouw houd niet van fietsen en komt met de auto.

De snelle rit in de schemer naar de Ferry in Breskens kost wat moeite. Het is bladstil en er hangen mistbanken in de lager gelegen akkers. Dus het ligt niet aan tegenwind. Voor mijn gevoel leg ik geen pad af en ik word bezorgt of ik de geplande afvaart zal halen. Maar in Breskens blijkt dat ik netjes op tijd ben, dus het valt nog mee.

Aan boord nuttig ik mijn ontbijt, en geniet van de overtocht. Beide overkanten liggen er mooi bij in het vroege ochtend licht. Het water spiegelglad want het nog steeds windstil.Bij het verlaten van de Ferry wordt ik even achtervolgt door de camera auto van Google. Dus misschien is er binnenkort een blauwe M5 te zien op Google earth.

Langs het kanaal richting Middelburg is het uitzicht ook niet verkeerd. Het water glad als een spiegel, zacht morgenlicht door de bomen wat wil je nog meer. Hier kom ik nog een oranje/gele ligfiets tegen.

Kanaal door Walcheren.

 

Middelburg

De rest van de rit is een afwisseling van mooie en minder interessante stukken. Volgende keer weet ik nu welke trajecten ik moet vermijden. Maar meestal is het genieten tijdens deze rit, ondanks dat het nog erg druk is ivm de vakantie.

Veersedam.

Big boy’s bike

Op Neeltje Jans was er nog een leuke ontmoeting met twee achtergebleven ronde missen.

Bij Stellendam stond er nog deze bijzondere ligfiets (?) geparkeerd.

IMG_1693

Na een bezoek aan de ijssalon in Hellevoetsluis ben ik netjes op tijd op de plaats van bestemming. ‘s Avonds de M5 op de drager geplaatst en goed gezekerd. De terugtocht verloopt prima en de drager is nu goedgekeurd.

Een ander deel van de familie verbleef op een camping in Zeeuws-Vlaanderen en met hen maakte ik een gezellig rondje door de polders rond Koewacht. Voor de rest toerde ik nog wat rond langs allerlei bekende plekjes en maakte hier en daar wat foto’s.

Het totaal aantal afgelegde kilometers kwam deze maand uit op 695 km.

 

 

Advertenties

Juli 2017

Tweemaal bezocht ik deze maand “D’n overkant” en maak een leuke rit over Walcheren.

Het is er aangenaam fietsen over mooie landweggetjes omgeven door veel groen waarin allerlei boerderijtjes en huisjes verscholen liggen.

Genieten van dorpjes verscholen in het groen zoals hier Grijpskerke

Grijpskerke

Grijpskerke

Veere laat ik links liggen ivm de drukte.

IMG_1569

Veere

Ook hier vind je allerlei sporen van de”Slag om de Schelde” net als aan onze kant van de Schelde. Bij Aagtekerke ligt deze mooie gedenkplaats voor de bemanning van een neergehaald vliegtuig.

Het verhaal over dit voorval is hier te vinden op de site Zeeuwse Ankers .

Soms wordt het landschap weidser waar de boeren hun landbouwgronden hebben liggen. En dan is er soms de verrassing van een prachtige akker waarop bloemen worden geteeld.

 

En natuurlijk rijd ik dan langs de kust. Hier houd ik pauze en eet mijn boterhammetje kaas op terwijl ik geniet van het uitzicht.

IMG_1595

Zeedijk 5 Westkapelle

 

IMG_1594

Westkapelle is goed bedeeld met vuurtorens want ze hebben er nog een.

 

En dan nog even over de Boulevard van Vlissingen.

IMG_1606

Dan op weg naar de Fast Ferry die mij weer naar Zeeuws Vlaanderen brengt.

En ook daar maak ik natuurlijk regelmatig een ritje. In Walsoorden was het behoorlijk druk op de Veerstoep. Het is lunchtijd en dit is natuurlijk een goed plekje om te pauzeren. Het uitzicht is mooi en je kan de passerende schepen bijna aanraken. En net als ik stop passeren twee van die reuzen elkaar precies hier.

IMG_1577

Op de overige ritten maakte ik geen foto’s en gebeurde er niet veel bijzonders.

Ik maakte 7 ritje en legde 446 km af.

Juni 2017

Tropische kilometers, oude meuk en gemiste foto’s.

Over mijn fietsprestaties deze maand ben ik best tevreden. Hoewel het nog even schipperen blijft tussen verplichtingen en mijn hobby’s uitoefenen. In totaal kwamen er deze maand 650 km’s op de teller afgelegd in 12 ritten.

In de derde week van de maand waren de temperaturen tropisch met temperaturen van 30 graden. Omdat er net in deze periode veel tijd was om te fietsen vertrok ik om zes uur ‘s morgens om voor het warmste deel van de dag weer terug te zijn. Na een frisse douche werd de rest van de dag doorgebracht onder de parasol met een goed boek.

Bij het samenstelen van deze blog viel het op dat fietsen het gewonnen heeft van foto’s maken. Terwijl ik toch genoot van veel dingen onderweg kwam het niet of te laat in mij op om te stoppen.

Waar ik wel voor stopte was deze oude vrachtwagen in het buurtschap Poonhaven. Industrieel erfgoed is helemaal in tegenwoordig en dit was een mooi foto object. Later in de maand was hij weer verdwenen, naar de oud ijzerboer of de restaurateur daar ben ik nog niet achter.

 

Omdat ik dan toch bezig was met oude rommel te fotograferen ook deze twee foto’s gemaakt aan de haven van Walsoorden.

 

Het broedseizoen is voorbij en de bermen zijn weer gemaaid. Fluitekruid heeft plaats gemaakt voor klaprozen en andere zomerbloemen. Zoals langs dit dijkje met de mooie naam “Hondegatweg” in de buurt van buurtschap de Pyramide.

IMG_1537

 

 

Dit is ook het seizoen dat het vlas weer bloeit. Het is altijd mooi om te zien hoe dit gewas de akkers kleurt met zijn bloemen. Een zachte blauwe waas vult dan de polder.

 

IMG_1529

 

In Belgie voert het knooppunten netwerk je soms over dit soort leuke landbouwpaden. Het vergt wat stuurmanskunst om deze smalle paden te volgen. Toch rijd het beter dan de met grint en puin half verharde landbouwweggetjes.

 

In de buurt van Watervliet waar deze twee foto’s gemaakt zijn liep de route vast op zo’n weggetje.

Terwijl ik stopte om in te schatten doorrijden of terugkeren vlogen uit de berm twee roofvogeltjes op. Bij nader inzien was het een koppeltje wat hun jong beschermde. Zijn schutkleur maakte hem bijna onzichtbaar en pas toen hij bewoog zag ik hem. Schijnbaar kon hij nog niet goed vliegen en het lukte om hem te fotograferen.

 

Op de laatste rit van deze maand trof ik als uitsmijter deze akker met voor mij onbekend gewas.

IMG_1565

 

 

 

Mei 2017

Nog niet van een leien dakje.

Er zit verbetering in mijn fiets prestaties, maar er was ook wat tegenslag.

Eerst wat kleine rondjes gereden, gewoon om even lekker te fietsen. Wat bekende plekjes opzoeken en genieten van het voorjaar.

In de polders van de bermen vol met fluitenkruid en boterbloemen, de fazanten en de roofvogels. Langs de Schelde bij hoog en laag tij van het water en de slikken en schorre vol watervogels. Visdiefjes die met hun spectaculaire duikvluchten een maaltje op vissen.

Zeelucht langs het water en de geur van pas gemaaid gras in de polder, ik geniet er volop van. Het weer is nog wisselvallig een wat langere tocht begint met motregen, maar echt nat word je er niet van. In de Phillippine polder volgt een fotoshoot bij de schapen. Als je voorrang aan die beesten moet verlenen en ze blijven lekker op het warme asfalt liggen moet je soms lang wachten.

 

 

IMG_1495

Doorkijkje in de polder

Onderweg klaart het weer op. Het wordt warmer en de bloeiende meidoorns beginnen heerlijk te ruiken. Bij Sasput is het tijd voor een lunchpauze dus de picnictafel daar komt goed van pas. Volgens plan steek ik bij Nummer een de dijk over om langs het water naar huis te rijden. Omdat het nog hoog water is klotst het water over het laagste punt in de weg. Hier besluit ik om eens een filmpje te schieten met mijn smartphone. Ik worstel nog steeds met de bediening van dit stuk hightech equipment, maar volgens mij valt het resultaat niet tegen.

https://vimeo.com/216562718

Dan breekt er een week aan met zomers weer, volgens weer-online met drie dagen achtereen fietsweer cijfer een 10. En laat ik nu net deze dagen vrij zijn! De agenda wordt vrij gemaakt en de plannen om kilometers te maken liggen klaar.

Maar helaas, ik ga lelijk door mijn rug en kan amper fatsoenlijk bewegen. Maar het kriebelt teveel en met moeite weet ik mij op de fiets te hijsen. Opstappen lukt net, starten is even doorbijten, stoppen een avontuur.

Maar fietsen zelf gaat zonder problemen alleen na ongeveer 40 km gaat dan de rug te veel opspelen en moet ik zorgen dat ik thuis van de fiets kan rollen om de rest van de dag in en rond huis rond te strompelen.

Na anderhalve week zijn de ongemakken over. En het lukt aan het eind van de maand nog om volop te genieten van het zomerse weer en regelmatig een tochtje te maken.

Nog steeds niet te lang, daarom blijft het wel bij de gebruikelijke rondjes in de buurt.Hierdoor ook ditmaal nog niet veel foto’s.

 

April 2017

Een moeizame start.

Als je eenmaal een winterstop hebt ingelast is het een nog niet zo eenvoudig om het ritme weer op te pakken. Afgelopen jaren fietste ik in de winter gewoon door, wel minder kilometers maar zolang het niet te glad was en droog weer maakte ik toch wel mijn kilometers.

Nu was april wel een koude maand, Pasen en ook koningsdag waren kouder dan de afgelopen kerstdagen. En ook stond er vaak een stevig briesje. Dit alles zorgde er voor dat ik nog niet zo vaak op pad ben geweest op de M 5. Vijf ritjes met in totaal 200 km slechts. Maar het begint toch weer te kriebelen en er zit een stijgende lijn in.

De tochten die ik maakte bevielen wel goed. Op de eerste rit ’s morgen vroeg buitendijks langs de Schelde met alleen het geruis van de golven en het gesuis van de bandjes over het asfalt in mijn oren voelt het weer als van ouds. Er was weer genoeg te zien onderweg. Roofvogels met als hoogtepunt een kiekendief die langs een rietkraag op jacht was in de buurt van Biervliet. Zeehonden op de zandplaten bij Hoofdplaat. Veulens en lammetjes in de wei en boeren die het land bewerken. Scheepvaart en de vogels in de slikken en schorre langs de Schelde.

Op de warmere ritjes is al volop lente, met mooie voorjaarsbloemen en geuren in de polder.

Weinig kilometers betekend ook weinig foto’s, ook omdat ik dicht bij huis ben gebleven. Deze plekjes heb ik al vaak vastgelegd, dus daar is weinig nieuws aan toe te voegen.

Volgende maand hoop ik meer kilometers en foto’s gemaakt te hebben.

 

IMG_1476

Veerstoep Walsoorden

Maart 2017

De lente is los gebarsten. Toch heb ik deze maand heel weinig kilometers gemaakt.

Eigenlijk slechts drie wandelingen.

Eenmaal door de “Zwarte polder” een klein duingebied aan de kust bij Nieuwvliet. Op de fiets rijd je erlangs op de dijk, maar te voet kun je het gebied leuk verkennen.

IMG_1443

Hoog water bij “Zwarte polder”

Ook bij “Het Groot eiland” bij Luntershoek passeerde ik vaak het bord van het wandelpad, dus trok ik ook dat gebied maar eens in. Helaas kun je hier geen rondwandeling maken en sta je na een half uur weer op de polderwegen.

 

Ook het fotograferen stond van de mand op een laag pitje dus weinig foto’s bij dit verslag.

Maar het belangrijkste is dat mijn ligfiets weer uit zijn winterslaap is gewekt! Eerst heb ik hem uit logeren gestuurd naar Bram Moens van M5 ligfietsen in Middelburg. Die heeft hem weer helemaal tiptop in orde gemaakt.

De achter derailleur is vervangen, na een val partij schakelde die net zo best meer en als ik in de toekomst nog een “bergverzet” achter wil plaatsen had ik toch een ander type nodig. Die andere tandwielcassette plaatsen bleek niet zo simpel. Campagnolo is mooi spul maar ook nogal eigenwijs in maatvoeringen en kan het verlangde niet leveren. Dus moet er een van een andere merk op, maar dat past weer niet op de bestaande naaf.

Slot van het liedje is dat ik dan gelijk een ander achterwiel moet plaatsen.

Dus is op het moment alleen de derailleur vervangen en wil ik in de toekomst wat meer klimwerk verrichten. Als dan blijkt dat er echt een ander verzet nodig is om boven te raken moet ik er dan maar aan geloven. Of het komt er niet van om telkens naar een plek te rijden waar meer heuvels liggen als in Zeeland.

De trapbuis is ook verzet naar de juiste lengte. En dat verschil was direct bij de eerste kilometers al te merken. Het scheelt maar 2 cm. Maar die maken wel een wereld van verschil.

En zo kon ik precies op de laatste dag in maart de eerste ligfiets kilometers maken van 2017. En dat voelde weer uitstekend. Volgend jaar maar geen winterpauze meer denk ik.

Weer op pad

Weer op pad.

Februari 2017

Nog minder kilometers.

En dus nog minder foto’s

Op mijn vrije dagen was het meestal guur en koud weer en bleef ik dus vaak achter de kachel hangen. Of werden noodzakelijke klusjes rond het huis opgeknapt. Slechts 2 keer maakte ik een ritje op mijn gewone fiets.

En af en toe een enkele korte wandeling.

Op de eerste fietstocht ontdekte ik wel op beschutte plekjes de eerste sneeuwklokjes als voorbode van de lente. Ook waren de eerste wilgenkatjes te ontdekken langs de waterkant. Op de terugweg met wind tegen viel het nog niet mee om thuis te komen en moest ik bij de Griete een flinke rustpauze houden.

 

Onderweg maakte ik twee foto’s van de uiterste in het boerenbestaan. Op de “Kijkuit” van een keuterboerderij wat sinds enkele jaren uit bedrijf is en bij “Lunterhoek” van een statige herenboerderij die nog in vol bedrijf is.

Ook maakte ik nog een rondje langs de kust. Gelukkig was het droog maar de zon liet zich ook niet zien.

img_1421

Panoramaweg

 

Bij Zwarte polder maakte ik deze foto. Dit is hier de enige begroeiing hoger dan 1,50 m. Staat hier al jaren zonder dat je hem nog hoger ziet worden. Hij doet mij een beetje denken aan de bekende foto’s van bomen die door de passaat winden slechts één kant op groeien.

img_1427

Verwaaid

Op de terugweg nam ik het Nollendijkje, hier groeien mooie oude knotwilgen. Hun grillige stammen zijn prachtig om te zien.

 

Na nog een rondje langs de haven in Breskens vond ik het weer genoeg geweest. De fiets werd opgeladen in de auto en ik reed op het gemak naar huis.

Hopelijk lukt het volgende maand om meer kilometers te maken en kan misschien de ligfiets weer wakker geschud worden.