Oktober 2018

Nazomer.

We beleefde de eerste weken van deze maand een prachtige nazomer met heel rustig en zonnig weer. Pas aan het eind werd het weer meer herfstachtig.

Veel kilometers maak ik niet deze maand, alleen wat kortere ritjes op het gemak genieten van de herfstkleuren en geuren in de polder. Dus is deze keer mijn verslag ook kort.

Volgens de plaatselijke krant zou de nieuwe uitkijktoren bij Kreverhille klaar zijn. Dus daar ging maar eens kijken. Terwijl ik langs de Schelde rij verheug ik me erop om daar foto’s te kunnen maken. Het is laag water en de laagstaande zon zorgt voor mooi licht dat over de droog gevallen platen valt. Het is zo wie zo mooi weer en een genot om langs de waterkant te rijden. Bij de toren aangekomen volgt een teleurstelling, de toren is dan wel al klaar, maar nog niet geopend. De toegang is afgezet met een bouwhek. Dus ik moet nog even geduld hebben.

IMG_2344

Verder toer ik wat door de polders, en dan op een morgen nadat ik in de krant over het volgende fraudegeval bij de overheid had gelezen passeer ik dit plekje. Niet voor de eerste keer dat ik hier langs kom maar nu valt het op. Volgens mij verdwijnt hier dus ons belastinggeld.

Op het eind van de maand slaat het weer om een wordt het kouder en staat er een flinke wind uit het NO. Met wat extra laagjes kleding aan vertrek ik. Richting Walsoorden door de polder om zoveel mogelijk profijt te hebben van de beschutting van dijkjes en begroeiing. Bij Walsoorden stop ik even aan het water. Het uitzicht is als altijd de moeite waard. Het is afgaand water en er staat een flinke stroming. Ook met herfstweer is het leuk om te fietsen. Zeker als je met windkracht 5 Bft. in de rug langs het water terug naar huis kan trappen.

Hopelijk blijft het weer nog een poosje redelijk zodat er volgende maand nog wat kilometers gemaakt kunnen worden.

Advertenties

September 2018

De zomer duurt voort.

De maand begint met een verblijf van een week op de Veluwe. Daarin maak ik drie leuke ritten over de heidevelden en bossen. Door wat regen in de afgelopen tijd is de ergste droogte over en staat hier en daar toch de heide nog in bloei en is ook die typische boslucht weer terug. Op de eerste rit kom ik langs het markante gebouw van Radio Kootwijk. Hierna komt een heel leuk parcours, het begint met een stevig klimmetje richting, de naam zegt het al, Hoog Buurloo daarna slingert het fietspad zich over wat heuveltjes door het bos. Leuk fietsen, op en af over de bultjes en lekker sturen.

Ook in een rit langs Doorwerth, Oosterbeek en Oud Reemst zat veel van dit werk en ik genoot er volop van. Speciaal één klim via de Holleweg was behoorlijk pittig. Op de site klimtijd.nl had ik die gevonden en die zag er aanlokkelijk uit. Doordat ik de afslag naar de voet van de klim bijna miste lukte het maar net op tijd om terug te schakelen.

Na rustig omhoog gezwoegd te zijn volgde een mooi bos traject waar ik van een leuk plekje vond om uit te blazen.

Schermafbeelding 2018-10-01 om 14.41.54

Klimprofiel. 

In Oosterbeek bezoek ik het oorlogskerkhof nog een keer. Ditmaal zo te zien vlak na een herdenking.

IMG_2302

 

IMG_2306

 

De tocht naar Elst waar we de jaarlijkse paardenmarkt bezochten ging door Arnhem.Het viel op dat dit een heel fietsers vriendelijke stad is. Brede ruime fietspaden met overzichtelijke kruisingen voeren door de stad. Je voelt je hier als fietser veilig in het verkeer. Na de brug over de Neder-Rijn overgestoken te zijn en de drukke wegen achter gelaten te hebben volgde we de rivier. Een mooie route over de dijk met uitzicht over de rivier en uiterwaarde.

IMG_2277

Elst

Na een weekje boslucht gesnoven te hebben viel het op de eerste rit in zeeuws-vlaanderen op hoe rustig het hier eigenlijk is. Terwijl op de Veluwe regelmatig fietsers en auto’s passeren kom je hier zeker in de polder zelden iemand tegen. Alleen langs de kust is het drukker. De polders raken al aardig leeg. De boeren zijn druk met de aardappel en bietenoogst en ook het mäis word binnengehaald. Door dat het weinig regent valt het tot nu toe mee met de slik op de weg en kun je nog goed fietsen.

IMG_2317

Aardappels rooien

Overal duikt nu weer de groen bemester op die met zijn gele bloemen de akkers opfleurt. Was het nu koolzaad of mosterdzaad, dat moet ik nog terug zoeken? Het ruikt in ieder geval heerlijk. Natuurlijk gaat mijn eerste rit langs de oevers van de Schelde, even de zilte lucht weer op snuiven en de vele waadvogels begroeten. De ganzen trekken weer over in grote formaties.

IMG_2343

St. Magriet

Later maak ik een flinke rit naar de kust. Op weg daar naar toe kom ik langs de Sophiapolder onder oostburg. Hier stop ik even om te eten en te genieten van de vele vogels die hier foerageren. Een fietser stopt ook, vraagt of hij mij gezelschap mag houden op het bankje. Natuurlijk kan dat en samen eten we onze boterham op. Een vlucht zwanen land in de kreek, altijd een mooi zicht. We kletsen wat over fietsen en andere zaken. Als de boterhammen op zijn gaat ieder weer zijn weg.

Aan de kust is het een stuk drukker, twee stellen op tandems vallen op met hun Italiaanse vlag op de fiets. Door de drukte stop ik niet en rij in een ruk door naar Breskens. De wind is behoorlijk aangewakkerd en iets gedraaid zodat ik hem net tegen heb. Daarom rij ik ditmaal binnendijks naar huis. Door iets meer beschutting in de polder lukt het om toch nog een aardig tempo aan te houden. En op het laatste stuk kan ik dat wel gebruiken. Dit werd namelijk een van de langere ritten van de afgelopen tijd. Bij thuiskomst staat er honderd kilometer op de teller.

Dit was gelijk de laatste rit van de maand. Hopelijk is het in oktober ook redelijk fietsweer zodat we nog wat kilometers kunnen maken.

Augustus 2018

De zomer duurt voort.

Juist op één van de laatste twee tropische dagen waarmee een eind kwam aan een lange, warme en droge periode moest ik in Wolfheze zijn en maakte gelijk gebruik van de gelegenheid om een tochtje te maken.

Bij het vertrek is het nog niet zo warm, op het gemak gaat het over bekend terrein naar Renkum. Een mooie route lekker beschut onder de bomen en volop genieten van de omgeving. Daarna snel door Renkum naar de uiterwaarden van de Neder-Rijn. Bij de vorige tocht reed ik een klein stukje hier langs en dat smaakte naar meer. Nu ging het een stuk verder langs de rivier. De nabijheid van de rivier en het kalme briesje gaf nog net voldoende verkoeling hoewel de zon zich al flink deed gelden. Het uitzicht over de rivier veranderde telkens en maakte het fietsen hier de moeite waard. In een flinke wilgen boom zat een kolonie zilverreigers, een magnifiek plaatje. Helaas stegen ze verstoord op toen ik stopte en mijn camera pakte.

IMG_2224

Neder-Rijn

IMG_2225

Veer bij Blaauwe kamer.

De bedoeling was om tussen Wageningen en Rhenen door naar “Het Valleikanaal” te rijden en gelijk bij het ereveld “Grebbeberg” te kijken. Maar ergens in de buurt van Wageningen miste ik een bord en kwam dus in Rhenen zelf terecht. Zo snel mogelijk verliet ik deze stad weer. Al snel werd de bedoelde route weer gevonden, Maar het ereveld werd niet meer gezien, dat bekijken we bij de volgende rit in deze buurt wel.

Ondertussen was de temperatuur flink gestegen en werd er eerst pauze gehouden aan het Valleikanaal. Langs het kanaal was het goed fietsen. Het open landschap strekte zich ver uit. Het kanaal werd vaak aan het oog onttrokken door de rietkragen, met op sommige plaatsen mooie doorkijkjes.

IMG_2230

Valleikanaal.

Al snel werd Veenendaal bereikt, daar ging het richting Lunteren. Hoewel het nog steeds door een mooi landschap ging was het hier minder leuk fietsen omdat het langs een vrij drukke weg ging. In het gezellig drukke centrum van Lunteren vielen de leuke gevelstenen bij de winkels op. Ondertussen was het 12 uur geworden en de temperatuur was zeker al gestegen tot boven 30 graden. Dus zocht ik de schaduw op voor een hapje en drankje.

Het laatste stuk van deze rit gaat in het begin door het bos waar de schaduw de hitte nog iets tempert maar even later gaat het over de Edese en Ginkelse heide en wordt het serieus warm. De heide bloeit dit jaar amper en staat er verdort bij en bied een aparte aanblik, zo dor en droog.

Zelf de typische bos en heide geur is verdwenen en het ruikt er ……. anders DROOG, DOR, Kurkdroog. Op het gemak rijd ik door het dorre landschap en op de een of andere manier is dit ook mooi en zeker apart. Dus ondanks dat het zweet rijkelijk vloeit is het genieten. Plots duikt er een monument op.

IMG_2244

Het Airborne moment, opgericht ter herinnering aan de luchtlanding in september 1944 onderdeel van operatie Market Garden. Tijd dus voor een fotostop en gelijk maar weer flink drinken.

IMG_2238

Na de fotostop is het nog maar een paar kilometer naar het eindpunt. Dat is maar goed want ondertussen is mijn watervoorraad flink geslonken. Als ik daar arriveer ben ik dik tevreden met de afgelopen rit en flink bezweet. Na een frisse douche breng ik de rest van de middag door in de schaduw met een koele drank en goed boek.

Daarna weer toeren door mijn eigen streek. Twee jaar terug reed ik door de Hedwige polder. Bekend van de ontpoldering en de strijd die de eigenaar en bewoners voerden voor het behoud van deze polder. Toen maakte ik wat foto’s en dacht dat het wel de laatste keer zou zijn dat ik er kwam. Het verzet hield het toch wat langer vol maar het doek is ondertussen toch gevallen en de polder wordt nu definitief onder water gezet. Dus tijd voor een echt laatste rondje. De route er naar toe onder de Scheldedijk langs is populair bij de wielrenners en het is zondag dus de weg wordt gedeeld met grote pelotons renners voornamelijk Belgen. Maar deze gedragen zich gedisciplineerd en veroorzaken geen overlast. Bij het gemaal van Paal maak ik wat foto’s van oude gedenkstenen.

De Hedwige polder ligt er nog steeds stil en verlaten bij. Enkele woningen worden al afgebroken, bij andere lijkt er nog niets aan de hand. Na een rondje door de polder gaat het weer huiswaarts.

Na twee kortere ritten rijd ik weer eens een keertje richting Lokeren. Typisch Belgisch landschap leuke stukken, semi verharde landbouw weggetjes door maisvelden en onder populieren door wisselen af met drukke straten vol lint bebouwing. Het blijkt dat ik ongeveer dezelfde route al eens reed maar dan in omgekeerde richting. Dus gaat het langs veel bekende plekjes. Nieuw voor mij was de kerk in Bosdorp, waar net toen ik foto’s maakte een bruiloft aan de gang was.

Kerk Bosdorp

 

Bloemen

Op de laatste rit deze maand blijkt dat de vakantie drukte aan de kust nog niet verminderd is. Bij Hoofdplaat ligt er weer eens een grote groep zeehonden op de zandplaat. Altijd een leuk om te bekijken.

IMG_2265

Na Breskens volgen de vele fietsers  allemaal het fietspad over de duinen. Dus al snel zoek ik een andere weg. En als je dan langs de voet van de duinen rijd kom je bijna niemand tegen. Tijdens de lunchstop bij de Groese duintjes passeren er welgeteld vier fietsers. Het laatste stuk vanaf IJzendijke rijd ik ditmaal eens helemaal langs de provinciale weg. Doorstampen, en in strak tempo naar huis. Normaal mijd ik deze drukke verkeersroute maar voor een keer is het wel eens lekker om te doen.

Deze maand dus een paar leuke ritten, en ook weer eens wat leuke foto’s gemaakt. Het beloofd nog even goed fietsweer te blijven dus we beginnen met goede moed aan de volgende maand.

Juli 2018

Tropenrooster.

 

De zomer is nu al weken heer en meester in Nederland.Bijna geen neerslag en temperaturen van tegen de dertig graden. Mijn fietsactiviteiten verlopen op het moment volgens tropenrooster.

Op de warmste dagen vertrek ik niet eens en op de iets minder warme dagen vertrek ik vroeg. Om dan tegen de middag als het echt heet wordt weer thuis te zijn. Na een verfrissende douche en een hapje breng ik de dag dan verder door in de schaduw met een goed boek.

Deze maand niet zoveel opvallends mee gemaakt tijdens de tourtochtjes. Wel veel genoten van de vergezichten en de natuur die toch wel wat ontregeld is door het extreme weer.

IMG_2201

Goudgeel koren

IMG_2207

Niewkerksekreek

IMG_2216

Braakman noord.

Op sommige plaatsen lijkt het wel herfst waar de bomen hun bladeren al verliezen door de grote droogte. Sommige gewassen op de akkers staan te verpieteren en  de boeren proberen zoveel mogelijk te redden door te beregen. De oogst is vroeg begonnen dit jaar al het graan is al van het land.

Normaal zoek ik al vaak de waterkant op, en nu is dat helemaal het geval want daar is het toch meestal wat koeler. Bij Hoofdplaat zie ik een keer flink wat zeehonden zonnen op de zandplaat. Altijd een mooi zicht. En bij Kreverhille zijn ze een uitkijktoren aan het bouwen. Het uitzicht over de zandplaten zal best wel de moeite waard zijn denk ik.

IMG_2223

Hopelijk volgende maand daar wat foto’s van.

Juni 2018

Deze maand slechts vijf maal erop getrokken met de ligger en een keer een mooie mountainbike rit over de Ginkelse heide gemaakt.

De laatste in gezelschap van mij dochter die te paard meereed.

Zeg maar een soort Bike & Ride training. Geen fototoestel mee en ook de GPS was per ongeluk thuis blijven liggen. Dus blijven er alleen goede herinneringen over aan een mooie rit in de avond door de mooie natuur van de Veluwe.

Op de ligfiets trok ik een paar keer langs de Schelde en de Noordzeekust. En eenmaal door de grensstreek richting Eeklo en St. Laureins. Het ontspannen fietsen zonder op de afstand of het tempo te letten lukt steeds beter. Alleen het fotograferen lukt nog niet naar mijn zin. Op de rit door de grens streek maakte ik een paar opnames, eerst bij het oude Brouwerij gebouw in Oost Eeklo. En van een nieuw herdenkingsmonument in de buurt van Kaprijke.

Later in de buurt van St. Laureins kwam ik een mooi oud boerenhofje tegen met een opgekalefaterde boerenschuur. Een klimroos reikte tot in de nok en stond vol in bloei. Dat was wel een foto waard. Een oude boer was in de slootkant in de weer met een bosmaaier en stopte met werken om mij bezig te zien.

In een vet accent knoopte hij een praatje aan. Wat ik er van verstond vroeg hij mij of ik “D’n reuzen erop getrokken had”??????? Toen hij mijn verbazing zag ging hij over op Algemeen Beschaafd Vlaams en begreep ik dat hij bedoelde of ik een foto gemaakt had van zijn rozen. Vervolgens maakte we een praatje over zijn hof, het weer, en mijn schone fiets. Toen hij de bosmaaier weer starten klom ik weer op mijn fiets en ging weer verder.

D’n reuzen

De laatste maanden voor mijn pensionering had ik veel huis, tuin, en keuken klusjes voor mij uit geschoven met het moto “dat doe ik dan wel als ik meer tijd heb”. Het gevolg was dat ik de laatste weken van juni druk bezig was met achterstallige klusjes op te knappen en niet aan fietsen toe kwam.

Uitzicht Kreverhille

Dus bleef de teller bij vijf ritten met in totaal 385 km steken. Gelukkig is het meeste thuis nu wel weer op orde en heb ik volgende maand weer meer tijd om te fietsen.

Mei 2018

Uitstapjes

Deze maand begon met een rit van 100 km. Het was lang geleden dat er zo’n lange rit gemaakt werd. Het was een soort van training voor de Bike & Ride die later deze maand plaats zou vinden.

Bij een Bike and Ride legt een team van ruiter en mountainbiker samen een parcours af en de bedoeling is dat je die samen aflegt en samen finisht. Het parcours loopt zoveel mogelijk door de natuur en over onverhard terrein. Mijn dochter een fervente amazone had mij verzocht om eens samen deel te nemen, en altijd in voor iets nieuws zei ik ja. Zonder mountainbike ervaring leek dit mij wel een uitdaging. Nu moest het gebeuren op een geleende fiets die pas op de wedstrijd tot mijn beschikking was. Om toch iets van training te doen deed ik mijn spieren maar eens pijn met een langere tocht met wat snelle stukken erin. En ook afgelopen maand deed ik maar wat tussensprints tijdens mijn tochtjes.

Die honderd kilometer trip beviel trouwens goed. Bij de start stond er een koude wind over het water dus koos ik ervoor om meer landinwaarts te rijden. Langs Boekhoute waar ik langs dit kleine eerbetoon kwam. Waarschijnlijk aangelegd door een particulier die de geschiedenis levend wil houden. Daarna door het krekengebied bij St. Laureins en een stukje langs het Leopoldskanaal. Het was lang geleden dat ik hier kwam. De terugweg ging via Sluis en Schoondijke. In de buurt van Groede nam ik een route die ik nog niet reed en ontdekte zo het klompenatelier. En daarna langs het water naar huis.

 

Vlak voor de grote dag nog snel een rondje van 40 km om de spieren op te warmen. Langs de Schelde naar Ossenisse lekker rustig in de vroege morgen. Het was een frisse bijna windstille ochtend. Door het lichte oostelijke briesje lag er een laag smog over het water, nog verstrekt door een schip wat schijnbaar nog wat zeer zware stookolie kwijt moest. Het leverde wel een bijzondere foto op.

 

De Ride and Run was een succes en we hadden veel plezier tijdens de rit. Het onverhard van het parcours viel nogal mee. Ongeveer de helft van de 15 km was verhard of semi verhard. De rest liep door de uiterwaarden langs de Lek bij Hagestein. Flink hotseknotsen door de kuilen en hobbels die de koeien die hier normaal lopen achterlieten. Ondanks de inspanning was het genieten van het wijdse uitzicht over het rivierlandschap. De rest van het parcours liep door veel groen rondom Vianen.

Ter bescherming van de paarden was er een ideale tijd gesteld van 80 min. Te snel leverde extra straftijd op. Langzamer dan zakte je vanzelf in de einduitslag.

We finishte in 81minuten en 7 sec. en dat werd ook omgeroepen.  Bij dit soort evenementen staat plezier en voorop en er heerste dan ook een ontspannen sfeer en iedereen genoot van de gezelligheid en de sport. Nadat het paard verzorgt was ging het naar de kantine voor een hapje en drankje en de einduitslag. Door een bug in de ??? eindigde we op de zevende plaats met 88 min. Met 57 deelnemende teams vonden we dat geen slechte prestatie en we waren er trots op. Was de juiste tijd gehanteerd waren we zelfs tweede geworden. Maar deze bug was ook het enige minpuntje in de organisatie. Op alle gevaarlijke punten stonden verkeersgeleiders, en onderweg waren er waterposten en het parcours was duidelijk aangegeven.

 

Bike&ride

 Foto: Nico van Ganzewinkel © Vianen

De zeeuwse ligger en dochter helemaal vooraan.

De pret was hierna nog niet over. Omdat we nu toch onderweg waren plakte we er nog twee dagen op de Veluwe aan vast. Hier maakte ik twee tochten door de bossen en heidevelden. De eerste ging van Wolfheze via Otterloo en Ede naar Wageningen. Wijdse heidevelden en mooie bospaden wisselde elkaar af. Het tempo lag erg laag omdat ik telkens stopte om te genieten van het landschap en wat foto’s te maken. Rond Otterloo en Ede was het wat drukker, maar veel mensen kwam ik toch niet tegen.

 

Bij Wageningen weken de bossen en daalde de route af naar de Neder Rijn. Een prachtig uitzicht over de uiterwaarde vol met fluitenkruid en boterbloemen. Hier stopte ik om wat te eten en drinken en natuurlijk weer wat foto’s te maken.

IMG_2074

Uiterwaarde

 

Via Renkum ging het terug naar Wolfheze naar mijn logeeradres. Hier viel ik met mijn neus, niet in de boter maar wel in de pannenkoeken die ze net aan het bakken waren. Die gingen er vergezeld van een bak koffie goed in na zo’n mooie rit.

De tweede tocht was er meer een van pieken en dalen. Geen route uitgestippeld en op de bonnefooi vertrokken ging het eerst richting Oosterbeek. De route liep langs de oorlogsbegraafplaats daar. In het stille morgenlicht was dit een indrukwekkende ervaring. Helaas is het mij niet gelukt om dit goed vast te leggen.

IMG_2086

 

IMG_2097

Their name

 

Even verderop passeer ik een monument. Het blijkt het “Air despatch Memorial” monument te zijn. Meer info is te vinden via de volgende link.

https://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/monumenten_zoeken/oorlogsmonument/322/oosterbeek%2C-%27air-despatch-memorial%27

 

Daarna was het lekker fietsen en sturen over het slingerende fietspad door het bos. Dit pad komt uit bij het oerbos de “Waterberg”. Dat oer viel vies tegen, er was geen verschil te merken met de andere bossen waar ik doorreed. Hoewel het fietspad redelijk oer was. Waarschijnlijk aangelegd voor de eerste fietser in Nederland. Maar op de achtergrond hoorde ik wel een steeds sterker wordend geraas. Een kudde mammoets? Helaas het was het verkeer op de A 12. Gelukkig ging het even later weer door een leuk bos en het geraas nam al snel weer af. Kort daarop moest ik ook een heel stuk langs de provinciale weg. Ik dacht veel last te hebben van het verkeer, maar dat viel mee. Een groter probleem was dat er net een wielertocht ook langs die weg gehouden werd. Steeds kwamen er pelotons mij tegemoet. En dan maar hopen dat ze mij opmerkten. Meestal ging het goed, slechts éénmaal moest iemand die net de sprint aantrok en diep gebogen over het stuur op mij afstormde gewaarschuwd worden. Met een flinke slinger belande hij weer in de groep en veroorzaakte bijna een valpartij. Gelukkig liep dit wel goed af.

Na een paar kilometer kon ik weer de bossen in. Het eerste picnic bankje werd gebruikt om even wat te drinken en eten. Na weer een leuk route belande ik weer in de drukte, ditmaal in Renkum en Heelsum. Toen ik die achter mij liet liep het laatste stuk naar Wolfheze weer door een mooi stukje natuur. Nu werden er daar helaas geen pannenkoeken gebakken, maar ook de middagboterhammen smaakte prima.

Na de mooie kilometers op de Veluwe maakt ik na thuiskomst weer een paar ritjes in de vertrouwde Zeeuws Vlaamse omgeving. Vooral de twee tochten langs de Stekenense Vaart en de Moervaart bevielen goed. Ondanks enkele kasseien stroken. In de omgeving van Mendonk ging het zelfs nog een stuk over nog onbekende en onverharde landbouwpaden. Het was onwezelijk om zo dicht bij de industrie van de kanaalzone te fietsen. En toch heb je het idee om midden in de natuur van een landbouw gebied te fietsen.

Mei was dus een leuke en afwisselende fietsmaand. Met elf ritten en 592 km kom ik weer in de buurt van mijn oude niveau. Ontspannen fietsen en niet teveel te letten op afstand en tempo lukt steeds beter.

Helaas lukte het foto’s nemen niet altijd naar mijn zin en moet ik daar nog meer aandacht aan besteden.

April 2018

Na heel veel jaren trek ik voor het laatst de deur dicht op het werk.

Vanaf nu hoor ik bij de grijze brigade van pensionada’s en ben van plan weer serieus werk te gaan maken van het ligfietsen. Dat valt nog niet mee, de afgelopen maanden stonden de fiets activiteiten op een zeer laag pitje. Met gevolg dat conditie en motivatie flink zijn afgenomen. Gelukkig kende april aardig wat mooie dagen en langzaam komen die vanzelf weer terug.

Op twee ritten zet het weer wat tegen en dan ontdek je weer dat ook bij flinke tegenwind of regen het genieten kan zijn als je op de fiets door de polder rijd. Bij regen ruik je de net bewerkt akkers extra goed. Als het harder waait geniet je van het ruisen van de bladeren.

IMG_1984

Lentebries over de Braakman.

Bij mooie weer is het genieten van de voorjaarsbloemen. In het begin van de maand waren de bomen nog kaal. Later staan de populieren vol in blad en vult fluitenkruid de bermen. Lammetjes en veulentjes in de wei zijn altijd leuk om te zien.

Rustig aan maak ik wat tochten in de omgeving en geniet van de bekende plekjes.

IMG_1927

Zonsopkomst Otheense kreek

 

IMG_1931

Morgenlicht over de Schelde

Deze foto maak ik tijdens de langste rit deze maand. Langs de Schelde naar Breskens en omdat het zo lekker gaat nog even een stukje Noordzee kust mee gepikt. En omdat ik toch in de beurt ben langs de het melkvee bedrijf van Houts-Vingerhoets op de St Bavodijk. Verse producten zo onder de koe vandaan zijn niet te versmaden. En het is een leuk verkooppunt. Geen stalletje op het erf, maar een winkeltje in de schuur, waar je achter het raam de dames aan het werk ziet. Hele rijen koeien liggen lui in het stro te herkauwen en melk te brouwen.

Als de yoghurt is ingeslagen gaat het verder. Langs de Ringdijk tussen de Marollenput en Scherpbier bewijzen deze ooievaars dat de lente echt is aangebroken.

Zo gebeurt het dat aan het eind van de rit 80 km op de teller staat. Iets meer als gepland.

De grootste teleurstelling was wel de ontdekking dat het Waterschap een van de mooiste bomendijken van Zeeuws Vlaanderen gerooid heeft. Het VVV doet zijn best om Zeeland te promoten als fiets provincie. Maar het waterschap sloopt de mooiste fiets attracties die we hebben.

Nu vielen de populieren langs de Cambrondijk aan het Grote Eiland bij Luntershoek ten prooi. Ontelbare keren reed ik een stukje om juist om hierlangs te rijden. De door bomen geflankeerde dijk met tussen de bomen door het uitzicht over de kreek was prachtig. Wat nu rest is een kale strook asfalt langs het water.

Een andere voorjaars attractie zijn de bollenvelden, deze keer was ik te laat om er van te genieten. Slechts een veld, waarvan de helft al getopt was kwam ik tegen.

En zo is er weer een begin gemaakt met het ligfietsen. Acht ritten met in totaal 427 km van deze maand.

Hopelijk volgende maand weer wat meer.